معنی
نقره نام فلزی گرانبها، شکلپذیر و سپیدرنگ است که رسانایی بالایی دارد و ارزش آن در معاملات سنتی پس از طلا (زر) قرار میگرفته است. در لغتنامههای کهن به معنی «سیم خالص گداخته» نیز آمده است.
یعنی چه
در اصطلاح عامه و تخصصی، نقره به فلزی با نماد شیمیایی Ag اطلاق میشود که افزون بر ارزش مادی در ساخت جواهرات و ظروف، به معنای پول نقرهای یا اشیای ساختهشده از این عنصر نیز بهکار میرود.
مترادف
واژههای سیم و سیمین از پرکاربردترین برابرهای فارسی آن هستند؛ فضه و لجین نیز در متون کهن و عربی کاربرد دارند.
ریشه
این واژه ریشهای کهن در زبانهای ایرانی دارد. در متون زبان سُغدی (از زبانهای ایرانی میانه شرقی) به صورت «نغره» به معنی سیم و فلز نقره به کار میرفته است. بعدها به عنوان وامواژه به زبان عربی نیز وارد شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش معمولاً «نقره» (۴ حرف) یا «سیم» (۳ حرف) است.
به انگلیسی
واژه رایج برای این فلز در زبان انگلیسی Silver است.
به عربی
در زبان عربی برای نامگذاری این فلز از واژه «فِضَّة» استفاده میشود که در قرآن کریم نیز بارها تکرار شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی معادل واژه نقره، Gümüş است.
نماد چیست
نقره در فرهنگها و نمادشناسی جهان، نماد خلوص، پاکی، روشنایی، انعکاس خرد و ماه (در علوم کهن و کیمیاگری) است. همچنین در رتبهبندیها نشاندهنده جایگاه دوم و پیروزی ارزشمند پس از طلا بهشمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نقره
نقره یکی از فلزات گرانبها و بسیار کاربردی در تاریخ بشر است که از گذشتههای دور به عنوان معیار سنجش ارزش، ابزار مبادله و عنصری کلیدی در ساخت زیورآلات و ظروف مجلل شناخته میشده است. این واژه که ریشه در زبان سغدی دارد، همواره جایگاه ویژهای در ادبیات فارسی با نامهایی چون سیم و سیمین داشته است.
این عنصر علاوه بر ارزش اقتصادی و زینتی بالا، به دلیل ویژگیهای فیزیکی منحصربهفردش مانند رسانایی فوقالعاده برق و گرما، امروزه در صنایع پیشرفته الکترونیک، پزشکی و آینهسازی کاربرد گستردهای دارد. در نمادشناسی نیز نقره همواره با مفاهیمی چون پاکی، روشنایی ماه و خرد پیوند خورده است.