یعنی چه
قرین شدن در لغت به معنای یار و همدم شدن، جفت شدن و پیوستگی یافتن است. این عبارت زمانی به کار میرود که دو امر، دو شخص یا دو مفهوم به طور ملموس یا معنوی در کنار یکدیگر قرار گیرند و با هم ارتباطی نزدیک و ناگسستنی پیدا کنند.
تلفظ
واژه «قرین» با فتح قاف و کسر راء تلفظ میشود و در زبان فارسی به صورت مصدر ترکیبی با «شدن» به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون مقارن شدن، همنشین شدن، جفت شدن و پیوستن نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و مرتبط با این مفهوم کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، عباراتی نظیر intertwine (در هم تنیده شدن) یا correlate (همبستگی داشتن) نیز برای رساندن این مفهوم استفاده میشوند.
به عربی
ریشه این واژه عربی (ق-ر-ن) است و افعالی مانند اقترن و تَقارَنَ دقیقترین معادلهای فعلی آن هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل همنشینی، ملازم شدن، نزدیک شدن و همزمانی یافتن است که هم در متون کهن و هم در زبان معاصر کاربرد دارند.
در قرآن
واژه قرین در آیات متعدد قرآن به کار رفته است؛ از جمله در سوره نساء آیه ۳۸ و سوره زخرف آیه ۳۶ به همنشین بد و مونس شیطانی اشاره دارد و در سوره ق آیه ۲۳ به فرشته مراقب و همراه انسان تعبیر شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادین، قرین شدن به معنای پیوند دائمی با یک همراه (خیر یا شر) است. در فرهنگ عامه و باورهای فولکلوریک نیز گاهی کلمه قرین به اشتباه به عنوان نمادی از همزاد جنی یا فرشتهای انسان یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قرین شدن
عبارت «قرین شدن» ریشه در زبان عربی دارد و از مصدر ثلاثی «قرن» به معنای بستن و جفت کردن دو چیز به یکدیگر گرفته شده است. این اصطلاح در زبان و ادبیات فارسی معنایی لطیفتر یافته و به مفاهیمی همچون همنشینی، یاری، ملازمت و پیوند معنوی یا مادی دو موجود دلالت میکند. در کاربردهای روزمره، وقتی دو اتفاق همزمان رخ میدهند یا دو مفهوم به هم گره میخورند، از این تعبیر استفاده میشود.
از دیدگاه قرآنی و کلامی، قرین به هرگونه همراه دائم و نزدیکی گفته میشود که میتواند انسان را به سوی خیر یا شر سوق دهد. در جداول کلمات متقاطع و لغتنامهها نیز این واژه همواره با مفاهیمی مثل تقارن، اقتران، همدمی و پیوستگی پیوند خورده است.