معنی
«اغیار» جمعِ مکسر واژهٔ «غیر» است و در لغت به معنای کسانی است که ناآشنا، بیگانه یا نامحرم هستند. این کلمه برای اشاره به افرادی به کار میرود که از دایرهٔ دوستان، خانواده، یا محرمان یک شخص یا گروه خارج باشند.
یعنی چه
این واژه به مفهوم مرزبندی میان «خودی» و «دیگری» اشاره دارد. در اصطلاح ادبی و عرفانی، اغیار به هر چیز یا هر کسی گفته میشود که انسان را از یاد خدا غافل کند و مانع رسیدن سالک به معشوق حقیقی شود.
مترادف
واژههای فوق در متون مختلف هممعنی و جایگزین کلمه اغیار هستند.
متضاد
این کلمات مفاهیمی درست در نقطه مقابل بیگانگی و دوری قرار دارند.
ریشه
واژه اغیار ریشه عربی دارد و جمع مکسر کلمه «غیر» است که از طریق ادبیات وارد زبان فارسی شده و امروزه کاربرد دارد. واژههایی مانند غیور، غیرت، تغییر و مغایرت با آن همخانواده هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحة روی همزه و سکون روی حرف غین به صورت «اَغْیار» انجام میشود.
در جدول
کلمه اغیار دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ طراحان جدول برای پرسشهایی با مفهوم بیگانگان یا غریبهها کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از معادلهای فوق استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل اغیار
واژه «اغیار» که جمع مکسر کلمه عربی «غیر» است، در زبان فارسی به معنای بیگانگان، غریبهها و نامحرمان به کار میرود. این کلمه ابزاری برای مرزبندیهای اجتماعی میان افراد درون یک گروه (خودیها) و افراد بیرون از آن (دیگران) است و املای آن به همین صورت پنج حرفی در فرهنگهای لغت ثبت شده است.
در ادبیات و عرفان اسلامی، اغیار بار معنایی عمیقتری پیدا میکند. شاعران بزرگی مانند حافظ و مولانا از این واژه برای توصیف تعلقات مادی، دنیا و هر آنچه که دل را از یاد خداوند و معشوق حقیقی غافل میکند، استفاده کردهاند. از نظر عارفان، دل انسان خانه خداست و نباید اجازه داد که صحبت و حضور اغیار (نامحرمان و مادیات) این خلوتگاه را آلوده کند.