یعنی چه
واژه «برکانا» دو وجه تسمیه اصلی دارد؛ در اساطیر اروپای شمالی و خطوط رونیک، به معنای درخت توس و نماد باروری و نوزایی است. همچنین در زبان عربی، صورت مکتوب فعل «بارَکنا» به معنی ما برکت دادیم تلقی میشود.
تلفظ
این واژه در اصل اساطیری خود به صورت Berkana (بِرکانا) تلفظ میشود، اما در صورت همپوشانی با ریشه عربی، به صورت بَرَکنا (baraknā) یا بارَکنا خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق شش حرفی برای این کلمه در جدول، خود واژه «برکانا» است که در نمادشناسی رونیک کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و نمادشناسی به صورت Berkana و در ترجمه ریشه قرآنی آن از عبارت We blessed استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به فعل «بارکنا» (ما خیر و برکت بخشیدیم) یا واژه برکان به معنی آتشفشان شباهت دارد.
به ترکی
برای مفهوم برکت دادن از اصطلاحات kutsadık و bereket verdik و برای تشابه با برکان عربی از Volkan استفاده میشود.
به فارسی
این واژه ریشه اصیل کهن در زبان فارسی ندارد، اما بر اساس مفاهیم دخیل، میتوان آن را به «برکت دادیم»، «نوزایی» یا «درخت توس» برگرداند.
در قرآن
خود واژه «برکانا» در قرآن نیست، اما فعل «بَارَکْنَا» چندین بار از جمله در آیه اول سوره اسراء (...الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ...) به معنی پیرامونش را برکت دادیم، به کار رفته است.
نماد چیست
در نمادشناسی کهن اروپایی (رونیک)، این واژه با حرفی شبیه به B شکسته مکتوب شده و نماد رشد مادی و معنوی، تولد دوباره طبیعت و باروری است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Berkana یک اصطلاح معتبر خارجی در الفبای کهن رونیک (اروپای شمالی) است. این واژه به معنی درخت توس (Birch) بوده و در نمادشناسی پاگانیسم و آیینهای کهن، مظهر باروری، زایش مجدد، آغاز نو و انرژی مادرانه است و امروزه در موضوعات اساطیری و نمادهای خوشیمنی جستجو میشود.
جمعبندی و توضیح کامل برکانا
واژه «برکانا» در زبان فارسی اصیل دارای ریشه مستقل و کهن نیست. بررسیهای زبانشناختی و نمادشناسی نشان میدهد که این کلمه دو وجهه و کاربرد کاملاً متفاوت دارد؛ وجه اول و معتبرترین آن در سطح بینالمللی، ریشه در الفبای کهن رونیک (اروپای شمالی) دارد که به معنای «درخت توس» بوده و نمادی از باروری، نوزایی، آغاز جدید و انرژی مادرانه به شمار میرود و با حرف B شکسته نمایش داده میشود.
وجه دوم این واژه که بیشتر در بستر زبان فارسی و عربی مطرح میشود، صورت نوشتاری یا آوایی عامیانه از فعل قرآنی «بَارَکْنَا» (از ریشه ب-ر-ک) به معنای «ما برکت دادیم» است. این فعل در آیاتی مانند آیه اول سوره اسراء برای اشاره به سرزمینهای مقدس و اعطای خیر الهی به کار رفته است. بنابراین، بسته به سیاق متن، برکانا یا یک واژه اساطیری-نمادین اروپایی است یا ترخیصی از یک فعل مبارک عربی.