معنی
تمجید در لغت به معنای به بزرگی یاد کردن و ستایش کردن است. این واژه زمانی به کار میرود که بخواهیم از ویژگیهای مثبت، شایستگیها یا عظمت فرد یا موضوعی تعریف و تمجید کنیم.
یعنی چه
وقتی کسی را تمجید میکنید، در واقع کارهای خوب او را میبینید، ارزش او را ارج مینهید و با کلمات زیبا و پسندیده از او تعریف و تقدیر میکنید.
متضاد
واژههایی که نقطه مقابل ستایش و تعریف هستند و بر نکوهش و ملامت دلالت دارند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنماهایی مثل ستایش یا تعریف، کلمه پنج حرفی «تمجید» یک پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان رسمی بودن وContext، واژههای متفاوتی برای این مفهوم وجود دارد.
به عربی
واژه تمجید اصالتاً عربی و از ریشه (م ج د) است که در خود زبان عربی نیز به همین معنای ستایش به کار میرود.
به فارسی
معادلهای سره و واژههای جایگزین فارسی که به خوبی بار معنایی تمجید را منتقل میکنند شامل ستایش و بزرگداشت هستند.
نماد چیست
تمجید به عنوان یک مفهوم انتزاعی نماد مادی ثابتی ندارد، اما در فرهنگ عمومی و ادبیات با مفاهیمی چون ارجنهادن، کارهای پسندیده، نور و تشویق (کف زدن) پیوند خورده است.
جمعبندی و توضیح کامل تمجید
واژه «تمجید» یک مصدر عربی از ریشه «مجد» (به معنی بزرگی و شکوه) است که در زبان فارسی کاربردی گسترده، رسمی و محترمانه دارد. این کلمه به معنای ستودن، تحسین کردن و به نیکی یاد کردن از کسی یا چیزی است و بار معنایی کاملاً مثبتی را حمل میکند.
در متون دینی و مذهبی، تمجید الهی به معنای ذکر صفات جلال و عظمت پروردگار و تسبیح و حمد اوست. اگرچه خود این مصدر دقیقاً در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مانند «مجید» بارها برای توصیف قرآن و خداوند به کار رفتهاند.
در مجموع، تمجید ابزاری کلامی برای ارجنهادن به شایستگیها، زیباییها و کارهای پسندیده است که در ادبیات فارسی همواره در کنار واژههایی چون ثنا، تحمید و تسبیح قرار میگیرد و نقطه مقابل کلماتی همچون هجو، سرزنش و نکوهش است.