معنی
واژهٔ خبر در زبان فارسی به معنای آگاهی یافتن از یک ماجرا، دریافت گزارش یا پیام، و یا خودِ حادثهای است که نقل میشود. در علوم ادبی و دستور زبان نیز خبر (یا گزاره) بخش کلیدی جمله است که حالت یا کارِ مربوط به مبتدا (نهاد) را بیان میکند.
یعنی چه
وقتی میگوییم «خبر»، منظورمان هر نوع اطلاعات، پیام یا روایتی است که مجهولی را برای ما معلوم میکند یا ما را از جریان اتفاقات پیرامونمان در گذشته، حال یا آینده مطلع میسازد.
مترادف
این واژهها در بافتهای مختلف لغوی، رسانهای و دستور زبان میتوانند به جای خبر استفاده شوند.
متضاد
در عموم زبان فارسی، متضاد دقیق یککلمهای برای آن وجود ندارد و از ترکیبهایی مثل بیاطلاعی استفاده میشود؛ اما در منطق و ادبیات، جملات به دو دستهٔ «خبر» (احتمال صدق و کذب دارند) و «انشاء» (مانند امر و نهی که صفت صدق و کذب ندارند) تقسیم میشوند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشهٔ سهحرفی «خبر» مشتق شدهاند و با مفاهیمی چون آگاهی، رساندن پیام و تخصص در ارتباط هستند.
ریشه
این واژه ریشهٔ عربی دارد که در اصل به معنای دانستن و آگاه شدن ژرف و دقیق از حقیقتِ یک چیز، آزمودن و همچنین گزارش دادن است. این کلمه و مشتقات آن (مانند نبأ و خبیر) در قرآن کریم نیز بارها به کار رفتهاند.
جمله سازی
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، اگر طراح سؤال کلماتی چون آگاهی، گزارش یا پیام را بخواهد و تعداد حروف ۳ حرف باشد، پاسخ دقیق آن «خبر» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، متداولترین معادل برای اخبار و خبر روز واژهٔ News است، در حالی که برای گزارشهای رسمی از Report استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خبر
واژهٔ «خبر» یکی از پرکاربردترین کلمات در زبان فارسی است که گسترهٔ معنایی آن از مکالمات روزمره تا دنیای رسانه و علوم ادبی را در بر میگیرد. این واژه که ریشهای عربی دارد، در اصل به معنای آگاهی عمیق از حقیقت یک رویداد و انتقال آن به دیگران است. در فرهنگ عامه و دنیای امروز، خبر با نمادهایی چون امواج رادیویی، کرهٔ زمین، میکروفون و قلم پیوند خورده و بازتابدهندهٔ نیاز همیشگی انسان به ارتباط و دانستن است.
علاوه بر کاربرد عمومی به معنای گزارش و اطلاع، این کلمه در دستور زبان فارسی و علم منطق جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که به بخش دوم جملههای اسمیه که دربارهٔ نهاد توضیحی ارائه میدهد، خبر یا گزاره میگویند. در ادبیات کلاسیک نیز خبر همواره حامل بیمها و امیدها، بشارتها یا اندوهها بوده و به عنوان پل ارتباطی میان جوامع قلمداد میشده است.