یعنی چه
واژه «المغارب» جمع مکسر کلمه «المَغْرِب» است که از ریشه عربی (غ-ر-ب) مشتق شده است. این کلمه به معنای نقاط، جهات یا زمانهای گوناگونِ غروب کردن خورشید و ستارگان و به عبارتی «غربها» یا «باخترها» به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح مِیم، سکون غَین و کسر رَاء به صورت «اَلْمَغارِبْ» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، واژه «المغارب» به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای راهنماهایی چون «غربها»، «غروبگاهها» یا «جمع مغرب» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این واژه که به صورت جمع است، از عبارتهای ساختاری یا مجازی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه معرفه به الف و لام و جمع مکسر اسم مکان یا زمان است.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این کلمه شامل واژههای «باخترها»، «غربها»، «غروبگاهها» و «فروشدنگاهها» است که کثرت و جمع بودن کلمه را میرسانند.
در قرآن
این کلمه در قرآن کریم به صورت جمع همراه با مشارق آمده است؛ مانند آیه ۴۰ سوره معارج: «فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ». از نظر علمی و تفسیری، علت جمع آمدن مغرب این است که خورشید در هر روز از سال به دلیل تغییر زاویه محور زمین، از نقطهای متفاوت طلوع و در نقطهای متفاوت غروب میکند.
نماد چیست
غروب و مغرب در ادبیات و فرهنگهای مختلف نماد پایان یک دوره، پیری، افول، آرامش، رازآلودگی و ورود به تاریکی یا جهان آخرت است. همچنین در فرهنگ اسلامی به دلیل پیوند با نماز مغرب، نماد گذار از تکاپوی روز به خلوت و عبادت شبانه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل المغارب
واژه «المغارب» جمع مکسر کلمه «المغرب» از ریشه ثلاثی (غ-ر-ب) است که در زبان و ادبیات به معنای جهات، مکانها یا زمانهای متعدد غروب خورشید یا همان «غربها» به کار میرود. این کلمه با مفهوم دوری، پنهان شدن و افول نور پیوند خورده و در تقابل مستقیم با واژه «المشارق» (مشرقها) قرار دارد.
در متون دینی و به ویژه قرآن کریم، استفاده از صیغه جمع برای مغرب و مشرق نشاندهنده یک پدیده دقیق طبیعی است؛ چرا که به دلیل تغییر موقعیت و زاویه زمین نسبت به خورشید در طول روزهای سال، نقاط غروب و طلوع خورشید مدام تغییر میکنند و گویی زمین دارای مغربهای متعددی است.
در حوزه نمادشناسی و ادبیات، المغارب فراتر از یک جهت جغرافیایی ساده، نمادی از افول، پایان یافتن مراحل زندگی، حرکت به سوی آرامشِ تاریکی و همچنین مرز ورود به خلوت و رازآلودگی شبانه و راز و نیاز است.