یعنی چه
ازدواج در لغت به معنی جفت گرفتن و همسر اختیار کردن است. در اصطلاح حقوقی و شرعی، پیمانی است که بر اساس آن یک زن و مرد با یکدیگر جفت و قرین شده و زندگی مشترکی را برای تشکیل خانواده آغاز میکنند.
مترادف
واژههای نکاح، زناشویی و وصلت از رایجترین مترادفهای این کلمه هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ز - و - ج) مشتق شدهاند.
ریشه
این واژه عربی و در اصل مصدر باب افتعال (اِزْتِواج) است که برای سهولت در تلفظ، حرف «ت» به «د» تبدیل شده و به صورت «ازدواج» درآمده است. ریشه اصلی آن به معنی جفت و دوگانگی است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه متناسب با تعداد حروف میتواند خودِ ازدواج یا مترادفهای آن باشد.
به انگلیسی
واژه Marriage پرکاربردترین معادل انگلیسی برای توصیف این پیوند است.
به عربی
در زبان عربی امروزی برای فرآیند پیوند زناشویی بیشتر از واژه «زواج» استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ازدواج
ازدواج یکی از مهمترین و بنیادیترین ارکان شکلگیری جوامع انسانی است که ریشه در نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی انسانها دارد. این مفهوم که در فرهنگها و ادیان مختلف با آداب و رسوم متفاوتی گرامی داشته میشود، نه تنها ابزاری برای بقای نسل، بلکه عاملی برای ایجاد آرامش، مودت و تکامل فردی میان دو همسر به شمار میرود.
از منظر ریشهشناسی، ورود این واژه از زبان عربی به فارسی با حفظ معنای حقیقی آن یعنی «جفت شدن» همراه بوده است. در متون دینی و به ویژه قرآن کریم، هرچند خود مصدر ازدواج به طور مستقیم به کار نرفته، اما همخانوادههای آن مانند «ازواج» برای توصیف زوجیت و همسری در آفرینش بارها مورد تأکید قرار گرفتهاند تا ارزش این پیوند مقدس نمایانتر شود.