ایطاء یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل ایطاء

واژه «ایطاء» یک اصطلاح تخصصی در علوم بلاغی و عروض است که به تکرار کلمات قافیه در لفظ و معنی اشاره دارد. این پدیده از نظر سنت شعر کلاسیک، یکی از عیوب فاحش قافیه به شمار می‌رود؛ چرا که زیبایی و تنوع موسیقیایی شعر را کاهش می‌دهد. عروضیان این عیب را به دو نوع «جلی» (آشکار، مانند تکرار پسوندهای آشکار مثل مند) و «خفی» (پنهان) تقسیم می‌کنند.

از سوی دیگر، باید میان این واژه با واژه هم‌آوای آن یعنی «ایتاء» تفکیک قائل شد. ایتاء به معنی بخشش و عطا کردن است و در قرآن کریم کاربرد فراوانی دارد، در حالی که «ایطاء» یک اصطلاح ادبی محض است و ریشه در معنای لغوی پا بر جای پای دیگری گذاشتن دارد.