یعنی چه
عبارت «قیصر آلمان» به عنوان رسمی امپراتور در آلمان و امپراتوریهای آلمانیزبان اشاره دارد. این عنوان (Kaiser) به فرمانروایان امپراتوری آلمان (۱۸۷۱–۱۹۱۸) و در مواردی به امپراتوران اتریش اطلاق میشد و معمولاً در تاریخ یادآور ویلهلم دوم، آخرین امپراتور آلمان است.
تلفظ
این عبارت ترکیبی بصورت «قَیْصَر» (با فتح قاف و سکون یاء) و «آلمان» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با رسمالخط درخواستی طراحان «قیصر المان» است که دقیقاً ۹ حرف دارد. معادلهای دیگر آن «کایزر» یا «امپراتور» هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مقام از اصطلاح عمومی German Emperor و یا واژه وامگرفتهشدهٔ Kaiser (برگرفته از ریشه آلمانی) استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و برابرهای رایج این واژه در زبان فارسی شامل «امپراتور آلمان»، «شاهنشاه آلمان» و اصطلاح تاریخی «کایزر» است.
در قرآن
عبارت قیصر یا قیصر آلمان در متن قرآن وجود ندارد؛ با این حال، واژه «قیصر روم» در متون و تواریخ اسلامی به وفور برای اشاره به امپراتوران بیزانس استفاده شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و تاریخ، قیصر آلمان نماد قدرت مطلقه امپراتوری، فرّ پادشاهی، اقتدار سیاسی ملی و به ویژه در دوره ویلهلم دوم نماد قدرت نظامیگری پروس و آلمان است. در ادبیات کلاسیک نیز قیصر عموماً نماد حاکمان قدرتمند مغربزمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قیصر المان
واژه «قیصر آلمان» یک نام شخص نیست، بلکه یک عنوان حکومتی و رسمی تاریخی است که به امپراتور آلمان یا اصطلاحاً «کایزر» (Kaiser) اطلاق میشد. ریشه این کلمه به نام ژولیوس سزار، پادشاه مشهور روم باستان بازمیگردد که پس از تغییرات زبانی در زبانهای ژرمنی به شکل کایزر و در زبان پهلوی و عربی به صورت معرب «قیصر» درآمده است.
این اصطلاح در تاریخ معاصر جهان بیشتر برای اشاره به دوره رایش اول و دوم آلمان، و به طور ویژه برای توصیف «ویلهلم دوم» آخرین امپراتور آلمان پیش از فروپاشی نظام سلطنتی پس از جنگ جهانی اول به کار میرود. در ادبیات و فرهنگ عامه، این کلمه همواره با مفاهیمی چون قدرت مطلق غربی، جاه و جلال پادشاهی و ارتشسالاری همراه بوده است.