یعنی چه
این اصطلاح در متون دینی و تاریخی به این معناست که عقیده، کتاب یا رفتار فردی، مایه گمراهی و انحراف از شریعت رسمی دانسته شود و جامعه یا حاکمیت او را زندیق به شمار آورند.
تلفظ
واژه زندقه با فتح زاء و سکون نون و فتح دال و قاف تلفظ میشود و شمرده شدن نیز فعل مجهول فارسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «زندقه شمرده شدن» با ۱۳ حرف است یا ممکن است به کلماتی مثل الحاد و تزندق اشاره داشته باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژه heresy (بدعت/کفر اعتقادی) یا عبارات مربوط به متهم شدن به الحاد استفاده میشود.
به فارسی
معادلات خالص یا مصطلح فارسی آن شامل کافر شمرده شدن، کفرگویی، دهریگری، بیدینی و انحراف از دین است.
در قرآن
خود واژه «زندقه» یا «زندیق» در متن قرآن وجود ندارد. این اصطلاحات بعدها در دوره عباسی و ادبیات فقهی-کلامی رایج شدند؛ گرچه آیاتی مانند آیه ۲۴ سوره جاثیه تفکر دهریون (منکران معاد و خدا) را به شدت رد کرده است.
نماد چیست
در تاریخ ادیان، مانی و پیروانش نماد اصلی اصطلاح زندیک (زندقه) هستند. در ادبیات عرفانی نیز گاهی «کوی زندقه» نمادی از رهایی از قید و بندهای ظاهری و قشری دین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زندقه شمرده شدن
اصطلاح «زندقه شمرده شدن» یک مفهوم دینی، فقهی و تاریخی است که به معنای متهم شدن فرد یا جریانی به کفر پنهان، الحاد، یا بدعتگذاری شدید در دین است. ریشه این واژه به زبان فارسی میانه (پهلوی) و کلمه «زندیک» بازمیگردد که ابتدا در دوران ساسانیان برای پیروان مانی (که تفسیر متفاوتی از اوستا داشتند) به کار میرفت و پس از اسلام معرب شده و به شکل زندیق و زندقه درآمد.
در صدر اسلام و بهویژه در دوره خلافت عباسی، اتهام زندقه جنبه سیاسی و کلامی شدیدی پیدا کرد و برای سرکوب دگراندیشان یا کسانی که ظاهراً مسلمان ولی باطناً منکر اصول دین بودند استفاده میشد. این عبارت در زبان انگلیسی بیشتر با مفهوم Heresy یا تکفیر و بدعتگذاری قرابت دارد.