یعنی چه
مطاولة مصدر باب مفاعله از ریشه (ط و ل) است و به معنی طول دادن، به تأخیر انداختن کارها و امروز و فردا کردن است. در متون کهن و تاریخ بیهقی نیز به معنای طولانی کردن جنگ و پایداری در برابر دشمن به کار رفته است.
تلفظ
این واژه در اصل عربی به صورت مُطاوَلَة (با فتحه واو و لام) تلفظ میشود و در زبان فارسی کلاسیک معمولاً به صورت «مطاولت» ترقیق و استعمال میشده است.
در جدول
پاسخ صحیح برای این مفهوم در حل جدول، کلمه ۶ حرفی «مطاولة» یا شکل فارسی آن «مطاولت» است.
به عربی
در زبان عربی بسته به سیاق متن، برای رساندن معنای مطاولة از واژههای همارز مصدری مانند الإطالة، التسویف یا المماطلة استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کش دادن کار، به تأخیر انداختن، درنگ، بردباری طولانی و تعلل در انجام امور است.
در قرآن
خود مصدر «مطاولة» در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما افعال و اسمهای همخانواده آن از ریشه (ط و ل) مانند فعل «تَطاوَلَ» در آیه ۴۴ سوره قصص (فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ) به معنی طولانی شدن عمر و زمان دیده میشود.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم عام مصدری و زبانی است و نماد مادی یا اسطورهای خاصی در فرهنگها ندارد، اما در متون اخلاقی گاهی به عنوان نشانه منفیِ تعلل و گاهی به عنوان نشانه مثبتِ استقامت به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مطاولة
واژه «مطاولة» یک وامواژه عربی در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در مفهوم طول و امتداد دارد. این کلمه در متون کهن دو رویه معنایی متفاوت دارد؛ از یک سو به معنای منفیِ امروز و فردا کردن، تعلل و به درازا کشاندن بیهوده کارها (تسویف) است و از سوی دیگر در متون تاریخی به معنای پایداری، مقاومت طولانی و طول دادن نبرد در برابر دشمن به کار رفته است.
شناخت این واژه و همخانوادههای آن مانند تطاول و مستطیل به درک بهتر متون کلاسیک فارسی نظیر تاریخ بیهقی کمک میکند. این واژه اگرچه امروزه در محاوره فارسی کاربرد چندانی ندارد، اما همچنان به عنوان یک لغت اصیل در حل جدول و متون ادبی جایگاه خود را حفظ کرده است.