یعنی چه
قنوان در لغت به معنی خوشههای درخت خرما است؛ بهویژه خوشههایی که سنگین شده و به سمت پایین متمایل یا آویزان شدهاند تا چیدن آنها برای انسان آسان باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در کاربرد قرآنی و عام آن «قِنْوان» (Qinwān) با کسر حرف اول است. البته با ضمه (قُنْوان) نیز در لغت به معانی دیگری مانند آستین پیراهن آمده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً خود واژه «قنوان» با ۵ حرف است. این کلمه معمولاً به عنوان طراح سوال برای عباراتی چون خوشه نخل استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف دقیق این واژه قرآنی از عبارات مربوط به خوشهها و شاخههای نخل خرما استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمعِ کلمه «قِنْو» است. در زبان عربی از واژههای مترادفی مثل عذوق و عراجین نیز برای این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این واژه «خوشههای خرما» است. در گویشهای محلی جنوب ایران به خوشه یا شاخه سنگین و بارور خرما «پنگ» نیز میگویند.
در قرآن
واژه قنوان تنها یکبار در قرآن کریم و در آیه ۹۹ سوره انعام آمده است: «وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ» که به پدید آمدن خوشههای آویخته و در دسترس خرما اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات قرآنی، قنوان به همراه صفت «دانیة» (نزدیک)، نمادی از فراوانی روزی، دسترسپذیری آسان نعمات خداوند و نظم و زیبایی در خلقت طبیعت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قنوان
واژه «قنوان» کلمهای اصیل با ریشه عربی (ق ن و) است که به واسطه حضور در قرآن کریم به ادبیات فارسی و لغتنامهها راه یافته است. این کلمه در اصل شکل جمع واژه «قنو» بوده و معنای آن به خوشههای سنگین، آویزان و کاملاً رسیده درخت خرما اختصاص دارد؛ نعمتی که چیدن و بهرهمندی از آن برای انسان بسیار آسان و در دسترس است.
تلفظ صحیح و مشهور این کلمه با کسر حرف اول یعنی «قِنوان» است. این واژه به دلیل کاربرد منحصربهفردش در آیه ۹۹ سوره مبارکه انعام، جایگاه ویژهای در تفاسیر و فرهنگ لغات قرآنی دارد و به عنوان نمونهای بارز از نظم آفرینش و رحمت بیکران الهی توصیف میشود.
در کاربردهای عمومیتر مانند جدول کلمات متقاطع، قنوان واژهای ۵ حرفی است که مفاهیمی چون خوشه خرما و پنگ را تداعی میکند. بررسی معادلهای آن نشان میدهد که این کلمه نمادی تام از برکت، رزق روان و بخشندگی طبیعت در بستری معنوی و دانشنامهای است.