یعنی چه
واژه نجاره بسته به نوع تلفظ چند معنای متفاوت دارد. با تلفظ نِجارَة به معنی شغل و صنعت درودگری است؛ با تلفظ نُجَارَه به تراشههایی گفته میشود که هنگام کار روی چوب بر زمین میریزد؛ و در متون کهن فارسی (سبک خراسانی) مخفف خوشنجاره و به معنای نجیب، اصیل و پاکنژاد است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به سه صورت تلفظ میشود: نِجارَة (اسم مصدر شغلی)، نُجَارَه (تراشه و ریزه چوب) و نِجار (به معنی اصل و گوهر).
در جدول
این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای واژههایی چون درودگری، صنعت کار با چوب یا تراشه چوب کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای مفهوم حرفه و صنعت نجاری از واژه Carpentry یا Woodworking و برای تراشههای ریز چوب از عبارت Wood shavings یا Chips استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی نِجَارَة به عنوان اسم مصدر برای شغل درودگری و نُجَارَة برای اشاره به خردهها و تراشههای حاصل از تراشیدن چوب به کار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی به شغل و حرفه نجاری Marangozluk میگویند و واژه Talaş دقیقاً معادل براده و تراشه چوب (نُجاره) است.
نماد چیست
این واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما در تفاسیر اسلامی به شخصیت «حبیب نجار» (مؤمن آلیاسین) اشاره دارد که نماد حقطلبی، شجاعت و مظلومیت است. همچنین خود پیشه نجاری در تاریخ ادیان و ادبیات نماد صبوری، سازندگی و نظم در آفرینش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نجاره
واژه «نجاره» یک کلمه چندوجهی با ریشههای عربی و کاربردهای کهن فارسی است. این کلمه در وهله اول به صنعت درودگری و شغل نجاری اشاره دارد و در وجهی دیگر، به معنای تراشهها و برادههای حاصل از کار روی چوب (نُجاره) به کار میرود.
از سوی دیگر، در ادبیات کلاسیک فارسی و سبک خراسانی، این واژه با ریشه «نِجار» به معنی اصل و گوهر پیوند خورده و اصطلاح «خوشنجاره» به معنای فرد یا اسب اصیل، نجیب و پاکنژاد استفاده میشده است. در فرهنگ اسلامی نیز به طور غیرمستقیم با داستان حبیب نجار و مفاهیمی چون سختکوشی و حقطلبی گره خورده است.