یعنی چه
در اصطلاح تاریخ هنر، به اشیای ساختهشده، صنعتی و روزمرهای (مانند چرخ دوچرخه یا کاسه توالت) گفته میشود که هنرمند آنها را از کارکرد اصلیشان جدا کرده، نامگذاری یا امضا میکند و تنها با زنجیرهٔ «انتخاب»، به آنها اعتبار یک اثر هنری میبخشد. مارسل دوشان این کار را برای مقابله با هنر صرفاً بصری (شبکیهای) و تحریک اندیشه انجام داد.
تلفظ
این عبارت به صورت [hazir amadeh-haye marsel dushan] تلفظ میشود و از دو بخش اصطلاح هنری (حاضر-آماده) و نام هنرمند (مارسل دوشان) تشکیل شده است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۲۲ حرف دارد. از آثار شاخص مرتبط با آن نیز میتوان به «چشمه» اشاره کرد.
به انگلیسی
اصطلاح Readymade در اصل در قرن ۱۹ برای کالاهای پوشاکی آماده و از پیش ساختهشده (در مقابل سفارشی) به کار میرفت که دوشان آن را در سال ۱۹۱۵ وارد دنیای هنر کرد.
به عربی
در زبان و ادبیات هنری عرب، برای توصیف این جنبش و آثار از معادلهای فوق استفاده میشود.
به فارسی
در ترجمههای فارسی تاریخ هنر، علاوه بر ترکیب «حاضر-آمادهها»، گاهی از عباراتی چون «آثار پیشساخته» یا «هنر اشیای یافتشده» برای توصیف این مفهوم استفاده میشود.
نماد چیست
این آثار نماد تبدیل «انتخاب» به جای «ساختن» به عنوان یک عمل خلاقانه هستند. آنها نقش مهارت فنی دست هنرمند را زیر سؤال برده و سلیقه بورژوازی را به چالش میکشند. مشهورترین نماد عینی آن، اثر «چشمه» (Fountain) محصول ۱۹۱۷ است که یک کاسه توالت امضاشده بود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه لایتن و فرانسوی/انگلیسی Ready-made یا Ready-mades به طور خاص به کلاژها یا اشیایی اشاره دارد که بدون دخالت یدکی هنرمند و صرفاً با قدرت ایدهپردازی به گالریها راه یافتند و بنیانگذار سبک کانسپچوال آرت یا همان هنر مفهومی شدند.
جمعبندی و توضیح کامل حاضر اماده های مارسل دوشان
«حاضر-آمادههای مارسل دوشان» یکی از مهمترین و انقلابیترین مفاهیم در تاریخ هنر مدرن قرن بیستم به شمار میرود. مارسل دوشان، هنرمند فرانسوی، با معرفی این اشیا نشان داد که یک اثر هنری نیازی نیست حتماً با مهارتِ دست یا تکنیکهای سنتی نقاشی و مجسمهسازی خلق شود؛ بلکه صرفِ «انتخاب» یک شیء روزمره و صنعتی توسط هنرمند و تغییر بستر نمایش آن (از محیط کاربری به نگارخانه)، به آن هویت و ارزش هنری جدیدی میبخشد.
این رویکرد که پیوند عمیقی با جنبش ساختارشکن دادائیسم داشت، به شدت علیه زیباییشناسی سنتی و آنچه دوشان «هنر شبکیهای» (هنری که فقط برای لذت چشم است) مینامید، شورش کرد. دوشان با امضا کردن اشیایی مانند چرخ دوچرخه یا یک کاسه توالت معمولی (اثر چشمه)، ذهن مخاطب را به چالش کشید تا به جای پرسش از «زیبایی اثر»، به «مفهوم و ایده» پشت آن فکر کند. این حرکت، سنگ بنای ظهور هنر مفهومی (Conceptual Art) در دهههای بعد شد.