یعنی چه
واژه مَغَبّات در اصل یک کلمه عربی و جمعِ «مَغَبَّة» است. این کلمه به پیامدها، نتایج، سرانجام و آخر هر کار یا رویدادی اشاره دارد که معمولاً در متون کهن به کار میرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَغَبّات (ma-ghab-bāt) است که حرف غین دارای فتحه و حرف باء دارای تشدید و فتحه میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچند «پایانها»، «عاقبتها» یا «سرانجام کارها»، واژه ۵ حرفی «مغبات» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مغبات در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژگانی که به پیامد، نتیجه یا پایان کار اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خودِ واژه مغبات ریشه عربی دارد و جمعِ «مغبة» است، در خود زبان عربی همتراز با کلماتی چون العواقب و النهايات قرار میگیرد.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این واژه کلماتی مانند «پایان کارها»، «سرانجامها» و «فرجامها» هستند که به عاقبت یک جریان اشاره میکنند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و نثرهای اخلاقی (مانند مرزباننامه)، مغبات به عنوان نمادی از لزومِ اندیشیدن به عاقبتِ امور و آیندهنگری پیش از انجام هر کاری به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل مغبات
واژه «مغبات» یک کلمه کهن، اصیل و وامگرفته از زبان عربی (جمعِ مغبة از ریشه غ-ب-ب) است که به معنای عاقبتها، فرجامها و پایان کارها تعبیر میشود. این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد گفتاری بسیار کمی دارد و بیشتر در متون ادبی، تاریخی و نثرهای تعلیمی قدیمی به چشم میخورد.
کاربرد این کلمه معمولاً تلنگری است برای توجه به پیامد و نتیجه کارهای انسانی؛ چنانکه در کتابهایی مانند مرزباننامه آمده است، انسان خردمند باید در آیینه فکرت خویش، مغباتِ احوال و فرجام کارها را پیش از عمل بسنجد و مطالعه کند.
گاهی ممکن است این کلمه به دلیل شباهت ظاهری با واژگانی چون «مغیبات» (امور پنهانی) یا واژه قرآنی «معقبات» (فرشتگان نگهبان) اشتباه گرفته شود، اما معنی دقیق لغوی آن صرفاً به زمان پایان و نتیجه کار بازمیگردد.