یعنی چه
در لغت به معنای هر چیزی است که به وسیله آن، عهد و پیمانی را محکم و استوار میکنند؛ مانند سوگند، قرارداد رسمی یا وثیقه.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه میثاق معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون عهد و پیمان محکم، قرارداد یا سوگند به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژههای متفاوتی در انگلیسی معادل میثاق هستند؛ برای پیمانهای مذهبی و الهی بیشتر از Covenant استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه میثاق ریشه عربی دارد، در زبان عربی نیز به همین صورت یا با کلماتی هممعنی چون عهد و موثق به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی سره شامل «پیمان»، «دستپیمان» و «تعهد» است که برای استوار کردن یک قرار به کار میروند.
در قرآن
این واژه ۲۵ بار در قرآن کریم آمده است. در آموزههای قرآنی، میثاق به عهدهای بسیار محکم میان خدا و بندگان یا پیامبران (میثاق غلیظ) اشاره دارد، مانند آیه ۲۷ سوره بقره. همچنین عالم ذر به عنوان روز میثاق شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل میثاق
واژه «میثاق» ریشه در زبان عربی (از سه حرف و ث ق) دارد و در فرهنگ لغت فارسی به معنای عهد و پیمانی است که با ابزارهای مختلف مانند سوگند، قرارداد یا وثیقه، کاملاً محکم و تزلزلناپذیر شده است. این واژه در طول تاریخ ادبیات و دین، فراتر از یک قول ساده، نشاندهنده یک تعهد عمیق اخلاقی، حقوقی یا مذهبی بوده است.
در نگاه دینی و قرآنی، میثاق از اهمیت ویژهای برخوردار است و به رابطه استوار میان پروردگار و انسانها یا فرستادگان الهی اشاره دارد. در فرهنگ اسلامی، حجرالاسود به عنوان نمادی عینی برای تجدید این میثاق آسمانی و بیعت بندگان با خداوند در نظر گرفته میشود.