یعنی چه
الفت دادن یک فعل مرکب در زبان فارسی است که به معنای دوست و مونس گردانیدن، سازوار کردن، آشتی دادن و برقرار کردن پیوند عاطفی و صمیمیت میان افراد یا گروهها به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از واژه عربی اُلفت (بر وزن فُعلَت) و فعل فارسی دادن تشکیل شده است و به صورت olfat dādan تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند الفت دادن، مأنوس ساختن، خوگر کردن و یا انس دادن به کار میروند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم الفت دادن در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از افعالی که به برقراری رابطه نزدیک، صمیمیت و آشتی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است و در این زبان برای بیان مفهوم ایجاد صمیمیت و پیوند میان دلها از مصدر تألیف یا ایناس استفاده میشود.
در قرآن
مفهوم فعل الفت دادن به صراحت در قرآن کریم برای توصیف کار خداوند در ایجاد اتحاد میان مؤمنان آمده است؛ مانند آیه ۶۳ سوره انفال: «وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ» (و میان دلهایشان الفت برقرار کرد) و همچنین آیه ۱۰۳ سوره آلعمران که به نعمت برادری در سایه الفت الهی اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، الفت دادن نمادی معنوی از فروکش کردن کینهها، نرم شدن دلهای سخت، تبدیل بیگانگی به آشنایی و مظهر صلح و دوستی میان انسانهاست.
جمعبندی و توضیح کامل الفت دادن
مصدر مرکب «الفت دادن» از ترکیب واژه عربی «الفت» (از ریشه أ-ل-ف به معنی خو گرفتن و پیوستن) و فعل فارسی «دادن» ساخته شده است. این عبارت در لغت و ادبیات فارسی به معنای مأنوس کردن، خوگر ساختن، آشتی دادن و ایجاد پیوند عاطفی و دوستی میان افراد کاربرد دارد. متضادهای این کلمه شامل مفاهیمی چون تفرقه انداختن، جدایی انداختن و بیزار کردن است.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این واژه جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یک فعل الهی معرفی شده است که دگرگونی دلها و ایجاد اتحاد و برادری میان انسانها را ممکن میسازد؛ آیاتی نظیر آیه ۶۳ سوره انفال گواه این امر هستند. در حل جداول کلمات نیز این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنماهای «مأنوس ساختن» یا «خوگر کردن» با طول ۸ حرف در نظر گرفته میشود.