یعنی چه
شهر قدیم اورشلیم (Old City of Jerusalem) به محدوده باستانی، تاریخی و محصور در دیوارهای بلند شهر اورشلیم (قدس) اطلاق میشود. این منطقه هسته اصلی و قدیمی شهر را تشکیل میدهد که چهار محله اصلی مسلماننشین، مسیحینشین، یهودینشین و ارمنینشین را در خود جای داده است و به عنوان قلب مذهبی و تاریخی منطقه شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت در زبان فارسی به صورت «شَهرِ قَدیمِ اورَشَلیم» است. واژه اورشلیم در ریشههای کهن سامی به معنای «شهر صلح» یا «بنیادِ شالیم» است.
در جدول
در پاسخ به سوالات طراحان جدول برای این مفهوم، عبارت «شهر قدیم اورشلیم» دقیقاً دارای ۱۴ حرف است. گزینههای جایگزین دیگر مانند «بیت المقدس قدیم» یا «قدس عتیق» نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
معادل رسمی و بینالمللی این منطقه در زبان انگلیسی Old City of Jerusalem است. در زبان عربی به آن «البلدة القدیمة» و در عبری «Ha’Ir Ha’Atiqah» میگویند که هر دو به معنای شهر کهن یا قدیمی هستند.
نماد چیست
این منطقه مأمور و نماد تلاقی، تقدس و همزیستی (و گاه نزاعهای تاریخی) میان سه دین بزرگ ابراهیمی یعنی اسلام، مسیحیت و یهودیت است. بناهای باشکوه و فوقالعاده مهمی همچون قبةالصخره، مسجدالاقصی، کلیسای قیامت و دیوار ندبه (براق) در این تکه کوچک از زمین قرار دارند و آن را به نمادی از اصالت مذهبی و باستانی تبدیل کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل شهر قدیم اورشلیم
شهر قدیم اورشلیم با مساحتی کمتر از یک کیلومتر مربع، یکی از متراکمترین نقاط جهان از نظر بار تاریخی و مذهبی است. نام اورشلیم ریشه در زبانهای کهن سامی مانند اوگاریتی و کنعانی دارد که از دو بخش «اُور» به معنای شهر یا کانون و «شلیم» به معنای صلح تشکیل شده است؛ هرچند این شهر صلح در طول تاریخ خود شاهد فراز و نشیبها و نبردهای بسیاری بوده است.
اگرچه نام صریح «اورشلیم» یا «بیتالمقدس» در متن قرآن کریم نیامده است، اما این شهر و بخش قدیمی آن به صورت غیرمستقیم با تعابیری همچون «المسجد الأقصی» در آیه اول سوره اسراء (محل معراج پیامبر اسلام)، «الأرض المقدسة» در سوره مائده و همچنین واژه «القرية» در آیه ۵۸ سوره بقره مورد اشاره مفسران بزرگ قرار گرفته است که همگی نشاندهنده جایگاه والای این جغرافیا در آیین اسلام است.
امروزه دیوارهای بلندی که اطراف این بخش باستانی دیده میشود، در دوران عثمانی و به دستور سلطان سلیمان قانونی بازسازی شدهاند. این محدوده با چهار محله سنتی خود، همچنان ساختار باستانیاش را حفظ کرده و به عنوان یکی از میراثهای جهانی یونسکو، مورد توجه تمام باستانشناسان و پیروان ادیان جهان قرار دارد.