یعنی چه
این واژه صفت تفضیلی (برتر) از کلمهٔ «سزاوار» است و زمانی به کار میرود که بخواهیم برتری اخلاقی، منطقی، قانونی یا شایستگی بیشترِ یک فرد یا چیز را نسبت به دیگری بیان کنیم.
مترادف
واژههای فوق همگی مفهوم داشتن صلاحیت و شایستگی بیشتر در مقایسه با یک فرد یا امر دیگر را میرسانند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [سَ / زا / وار / تَر] است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «شایستهتر» یا «دارای اولویت بیشتر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و لحن کلام، ترکیبهای بالا در زبان انگلیسی به کار میروند.
به فارسی
این واژه ریشه و ساختار کاملاً فارسی دارد و از ترکیب «سزا» (جزا، پاداش یا شایستگی) + پسوند صفتساز «وار» + پسوند تفضیلی «تر» ساخته شده است.
نماد چیست
برای این مفهوم انتزاعی نماد مادی یا فیزیکی خاصی ثبت نشده است، اما در ادبیات و عرفان نمادی از برتری اخلاقی، حقمحوری و گزینش بر اساس معیارهای راستین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سزاوارتر
واژهٔ «سزاوارتر» یک صفت تفضیلی در زبان فارسی است که از ترکیب «سزا» (به معنی جزا، پاداش یا شایستگی)، پسوند صفتساز «وار» و پسوند برتر «تر» شکل گرفته است. این واژه به طور دقیق به مفهوم لایقتر بودن، شایستگی بیشتر داشتن و اولویت داشتن یک فرد یا مفهوم نسبت به دیگری اشاره دارد و در ادبیات فارسی برای تبیین برتریهای اخلاقی و منطقی به وفور استفاده میشود.
این کلمه در ترجمههای قرآنی به عنوان برگردان مستقیم واژههای عربی مانند «أَوْلَىٰ» و «أَحَقّ» کاربرد فراوان دارد؛ برای نمونه در آیه ۶ سوره احزاب آمده است که پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر (دارای اولویت و دلسوزتر) است. این واژه در فرهنگ لغت نمادی از عدالت و گزینش بر پایهٔ صلاحیتهای واقعی است.