یعنی چه
این عبارت در اصل یک اصطلاح فقهی و حدیثی است. واژه «عسیله» تصغیر «عسل» به معنای تکهای عسل کوچک است و کل این ترکیب، کنایهای لطیف و تمثیلی از چشیدن شیرینی و حلاوت رابطه جنسی میان زوجین است که در ابواب فقهی مربوط به ازدواج و طلاق کاربرد دارد.
تلفظ
کلمه اول به سکون واو «ذَوْق» و کلمه دوم با ضمه عین، فتح سین و سکون یاء «عُسَیْلَه» تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «چشیدن حلاوت آمیزش» یا «اصطلاح فقهی حلال شدن زن سه طلاقه»، عبارت ۸ حرفی «ذوق عسیله» مد نظر است.
به انگلیسی
در بافت حقوقی و فقهی غربی، نزدیکترین مفهوم به پیامدهای حقوقی این اصطلاح، رسمی شدن نکاح از طریق رابطه زناشویی است.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و از متون روایی اسلام وارد زبان حقوقی و فقهی شده است.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهوم این کنایه فقهی، از عبارات توصیفی مربوط به درک حلاوت رابطه زناشویی استفاده میشود.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، این اصطلاح به معنای برخورداری از لذت مشروع زناشویی و قطعی شدن پیوند همسری از طریق آمیزش است.
در قرآن
خود این عبارت به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده است؛ اما این اصطلاح نبوی به عنوان تفسیر و تبیین شرط فقهی مذکور در آیه ۲۳۰ سوره مبارکه بقره (حَتَّىٰ تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ) به کار رفته است که حکم بازگشت زن سه طلاقه به شوهر اول را بیان میکند.
جمعبندی و توضیح کامل ذوق عسیله
عبارت «ذوق عسیله» یک اصطلاح کنایی، فقهی و حدیثی با ریشه عربی است که از احادیث پیامبر اسلام (ص) اقتباس شده است. کلمه «عسیله» در لغت ساختار تصغیر از واژه عسل دارد و در این ترکیب، به زیبایی و به صورت تمثیلی برای اشاره به چشیدن لذت و حلاوت روابط زناشویی و آمیزش جنسی مشروع استفاده شده است.
کاربرد اصلی و ساختاری این اصطلاح در ابواب فقهی مربوط به طلاق غلیظ (سه طلاقه) است. بر اساس احکام اسلامی، زنی که سه بار طلاق داده شده، برای ازدواج مجدد با شوهر اول خود نیاز به محلل دارد؛ این اصطلاح نشاندهنده شرط وقوع واقعی و کاملِ آمیزش جنسی در ازدواج دوم است تا صرفاً یک عقد صوری صورت نگرفته باشد. از این رو، اصطلاحی دقیق و با اهمیت در حقوق اسلامی به شمار میرود.