یعنی چه
عبارت «ریاح قِران» اصطلاحی در نجوم کهن و احکام نجوم (Astrology) است. این واژه از ترکیب «ریاح» (جمع ریح به معنی بادها) و «قِران» (به معنی نزدیکی یا همراستا شدن دو یا چند جرم آسمانی مانند زحل و مشتری) تشکیل شده است و به پدیدههای جوی و طوفانهایی اشاره دارد که منجمان قدیم معتقد بودند بر اثر این تقارنهای آسمانی پدید میآیند.
تلفظ
این ترکیب به صورت کسر راء در ریاح و کسر قاف در قران، یعنی «رِیاحِ قِران» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح نجومی دقیقا ۸ حرف دارد و به عنوان بادها یا طوفانهای ناشی از اقتران سیارات شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون علمی و تاریخ نجوم غربی، برای اشاره به این پدیده از اصطلاحاتی که نشاندهنده بادها و طوفانهای ناشی از همراستایی سیارهای هستند استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان و نجوم دوره اسلامی دارد و در متون کهن عربی به همین صورت «ریاح القِران» ثبت شده است.
به فارسی
معادل سره و مفهوم فارسی این اصطلاح، «بادهای قران» یا همان جریانهای هوایی و طوفانهای ناشی از همراستایی و نزدیکی سیارگان بزرگ در آسمان است.
در قرآن
ترکیب عطف به خودی «ریاح قران» در کتاب مقدس قرآن نیامده است و یک اصطلاح علمی-نجومی قدیمی است. با این حال، کلمه «الرِّیاح» (بادها) به تنهایی در آیات متعدد قرآن (مانند تصریف الریاح یا ارسلنا الریاح لواقح) به عنوان نشانههای حرکت، تغییر طبیعت و پیامآور رحمت الهی و بارانآوری یاد شده است.
نماد چیست
در باورهای سنتی و تقویمهای کهن نجومی، این بادها نمادی از تغییرات ناگهانی و دگرگونیهای بزرگ اقلیمی بودند که منجمان از روی آنها حوادث سیاسی، اجتماعی و طبیعی روی زمین را پیشبینی میکردند.
جمعبندی و توضیح کامل ریاح قران
عبارت «ریاح قران» (یا ریاح قِران) یک اصطلاح ترکیبی علمی-نجومی در نجوم سنتی و احکام نجوم است و نباید آن را با واژه «قرآن» (کتاب مقدس) اشتباه گرفت. در علم هیئت قدیم، «قِران» به معنی نزدیک شدن یا همراستا شدن دو یا چند جرم آسمانی بزرگ (مانند زحل و مشتری) در صور فلکی است و به بادها، طوفانها یا تغییرات جوی شدیدی گفته میشد که منجمان معتقد بودند بر اثر این تقارن سیارهای ایجاد میشود.
این اصطلاح به خودی خود در قرآن کریم نیامده است؛ هرچند واژه «ریاح» به معنای بادها بهطور مکرر در قرآن به عنوان نشانههای رحمت الهی و بارانآوری ذکر شده است، اما ترکیب «ریاح قران» کاملاً ناظر به پدیدههای نجومی کهن است و در باورهای قدیمی نمادی از دگرگونیهای بزرگ اقلیمی و حتی پیشبینی حوادث زمینی به شمار میرفته است.