یعنی چه
تردید در زبان فارسی به حالت میانِ باور و انکار گفته میشود؛ وضعیتی که در آن شخص توانایی تصمیمگیری قطعی را ندارد و در حالت بلاتکلیفی و تزلزل ذهن به سر میبرد.
مترادف
واژههایی مانند شک و ریب نزدیکترین جایگزینها برای این کلمه در متون ادبی و عامیانه هستند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده استواری رای و باور قلبیِ بدون واهمه و ابهام هستند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سهحرفی عربی «ر د د» مشتق شدهاند.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، معادل پنج حرفی برای واژههای شک یا تزلزل رای، معمولاً خود کلمه «تردید» است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن، واژههای فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم تردید هستند.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر واژه شَک، از رَیْب نیز در متون رسمی و قرآنی برای این مفهوم استفاده فراوان شده است.
به ترکی
واژه Tereddüt مستقیماً از ریشه اصلی وام گرفته شده و در ترکی استانبولی کاملاً رایج است.
به فارسی
برابرهای اصیل پارسی برای این واژه که ریشه عربی دارد، دوعاملی بودن یا همان «دودلی» و «گمان» است که حالت تعلیق روان را میرساند.
جمعبندی و توضیح کامل تردید
واژه «تردید» ریشه در زبان عربی (از باب تفعیل و ریشه ردد) دارد که در اصل به معنای بسیار بازگرداندن و تکرار کلام بوده و مجازاً به حالت ذهن میان دو تصمیم گفته میشود. در روانشناسی و ادبیات، این حالت نمادی از جادههای مه گرفته، دوراهیها یا علامت سؤال است که تعلیق و بلاتکلیفی انسان را قبل از انتخاب نهایی نشان میدهد.
گرچه این لفظ با این نگارش مستقیماً در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم آن با کلماتی چون «شَکّ» و «رَیْب» بارها مطرح شده است. تردید در واقع مرز باریکی میان دانستن و ندانستن است که اگر به درستی مدیریت نشود، مانع پیشرفت و تصمیمگیری قاطع خواهد شد.