یعنی چه
عبارت «قوی و زیبا» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که به شخص، پدیده یا شیئی اشاره دارد که در عین داشتن قدرت، استحکام و توانمندی بالا، از آراستگی، تناسب و جذابیت ظاهری یا معنوی نیز برخوردار است. این اصطلاح یک واژه واحد مفرده نیست، بلکه از ترکیب دو صفت مستقل تشکیل شده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «قَوی» (qawiyy) به همراه واو عطف [وَ] (wa) و «زیبا» (zībā) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این راهنما دقیقاً خود عبارت «قوی و زیبا» با تعداد ۸ حرف است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از ترکیب صفات قدرت و زیبایی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلمه قوی از ریشه ثلاثی مجرد و جمیل معادل ساختاری زیبا است.
به فارسی
برگردان خالص فارسی این ترکیب با جایگزینی بخش عربی آن به صورت «نیرومند و زیبا»، «پرتوان و خوشچهره» یا «استوار و دلنشین» بیان میشود.
در قرآن
عین عبارت ترکیبی «قوی و زیبا» در قرآن وجود ندارد. اما واژه «قوی» ۱۰ بار به عنوان صفت الهی و انسانی (مانند القوی العزیز) آمده است. همچنین واژه فارسی زیبا در قرآن نیست، اما معادل عربی آن یعنی «جمیل» در آیاتی مانند «صبرٌ جمیل» دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قوی و زیبا
ترکیب واژگانی «قوی و زیبا» تلاقی دو مفهوم بنیادین قدرت و جمال است. صفت اول یعنی «قوی» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای توانا، مستحکم و دارنده نیروی شدید مادی یا معنوی است که در قرآن کریم نیز بارها به عنوان یکی از اسامی باریتعالی ذکر شده است. در مقابل، واژه «زیبا» یک صفت مشبهه اصیل فارسی از بن ساختاری «زیب» است که مفهوم آراستگی، نظم، تناسب و دلنشینی ظاهری و باطنی را افاده میکند.
این عبارت اگرچه یک واژه اصطلاحی یا واژهبست ثابت در لغتنامههای کهن نیست، اما در ادبیات توصیفی معاصر نمادی از تعادل کامل میان استقامت و لطافت به شمار میرود. ساختار این کلمه در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع دقیقاً به صورت یک عبارت ۸ حرفی مجزا شمرده میشود و به پدیدههایی اطلاق میگردد که در عین صلابت، از جلوه بصری و هارمونی فوقالعادهای برخوردارند.