یعنی چه
واژهٔ «ازدوار» یک مصدر کهن و منشعب از زبان عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای زیارت کردن، به دیدار کسی رفتن و ملاقات کردن کاربرد دارد. این کلمه در متون لغوی قدیمی به عنوان صورت همارز یا نزدیک به «ازدیار» ثبت شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِزْدِوَار (ezdevār) است. از نظر ساختار صرفی، این کلمه در اصل مصدری از باب افتعال است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «زیارت کردن» یا «به دیدار کسی رفتن»، واژهٔ ۶ حرفی «ازدوار» یا معادل آن «ازدیار» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه میتوان از کلماتی که به معنای ملاقات و دیدار رسمی یا غیررسمی هستند استفاده کرد.
به عربی
این کلمه خود ریشهٔ عربی دارد و از مصدر باب افتعالِ ریشهٔ «ز و ر» ساخته شده است. کلمات الزِّيَارَة و الإِزْدِيَار هممعنیهای مستقیم آن در زبان عربی به شمار میروند.
به فارسی
برابرهای روان و رایج این واژه در زبان فارسی امروز شامل کلماتی چون دیدار، زیارت، ملاقات و همچنین دیدوبازدید است که مفهوم رفتن به نزد کسی را میرسانند.
نماد چیست
کلمهٔ «ازدوار» یک اصطلاح لغوی و مصدری انتزاعی است؛ به همین دلیل، هیچ نماد تصویری، نمادین، مادی یا کاربرد فرهنگی خاصی در ادبیات و هنر به آن منتسب نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ازدوار
واژهٔ «ازدوار» یک مصدر کهن و بسیار کمکاربرد است که در لغتنامههای معتبر (مانند دهخدا و منتهیالارب) به معنای زیارت کردن، ملاقات کردن و به دیدار کسی رفتن ثبت شده است. این واژه در واقع ریشهای عربی دارد و از باب افتعال در ریشهٔ ثلاثی مجرد «ز و ر» (به معنی تمایل و دیدار) ساخته شده است. در فرایند صرفی، حرف «ت» در این باب پس از حرف «ز» برای سهولت در تلفظ به «د» دگرگون گشته و صورت «ازدوار» را پدید آورده است.
اگرچه خودِ کلمهٔ «ازدوار» در متن قرآن کریم نیامده، اما همخانوادههای معروف آن مانند «زُرْتُمُ» و «تَزَاوَرُ» در آیات مختلف به چشم میخورند. این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد زنده و رایجی ندارد و بیشتر در متون کهن لغوی یا به عنوان یک واژهٔ چالشبرانگیز ۶ حرفی در جدول کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد. کلماتی مانند زائر، مزار و زیارت با این کلمه همخانواده هستند.