یعنی چه
این عبارت در دو معنای ادبی کاربرد دارد: یکی به معنای ظهور و آشکار شدن خصلتها از ذات، فطرت و سرشت درونی انسان، و دیگری در قالب ترکیب کنایی «آه یا فریاد از نهاد برآمدن» که به معنی ناله سر دادن از درونیترین بخش وجود (دل) به دلیل حسرت، اندوه شدید یا غافلگیری ناگوار است.
تلفظ
این ترکیب از سه واژه «از» (حرف اضافه)، «نهاد» (اسم در نقش متمم) و «برآید» (فعل مضارع التزامی یا اخباری از مصدر برآمدن) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مرتبط با بلند شدن فریاد یا آه از اعماق وجود، عبارت ۱۱ حرفی «از نهاد براید» است.
به انگلیسی
با توجه به بافتار متن، در حالت فلسفی و سرشتی از معادلهایی چون 'spring from innate nature' و در حالت کنایی و احساسی از 'cry out from the bottom of one's heart' استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل تعابیری چون از درون جوشیدن، بیتاب شدن، مستأصل شدن، از طینت ظاهر شدن و کنایه از نهایت تأسف و تأثر درونی است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، «نهاد» نماد حقیقت پنهان وجود و جوهره واقعی انسان است. همچنین در ادبیات غنایی، برآمدن چیزی از نهاد (مانند آه یا دود) نماد آتش گرفتن باطن از غم، مظلومیت مفرط و حسرت ناگهانی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل از نهاد براید
عبارت «از نهاد برآید» یا «از نهاد برآمدن» یک ساختار ادبی و کنایی کهن در زبان فارسی است. واژه «نهاد» در فارسی میانه به معنای بنیاد، درون، طبع و سرشت بوده است. هنگامی که این واژه در کنار فعلی مانند برآمدن قرار میگیرد، در وهله اول به معنای آشکار شدن و تجلی یافتن خصوصیات واقعی از باطن و ذات انسان است.
در کاربرد رایجتر ادبی و عامیانه، این عبارت به صورت کنایههای مشهوری چون «فریاد از نهادش برآمد» یا «دود از نهادم برآمد» تجلی مییابد. در این حالت، ترکیب نشاندهنده به ستوه آمدن، نهایت اندوه، غافلگیری ناگوار، یا حسرتی چنان عمیق است که فرد را ناگزیر به ناله و زاری از اعماق قلب میکند؛ همانطور که سعدی در گلستان میگوید: «صاحبدلی بشنید، فریاد از نهادش برآمد».