یعنی چه
واژه «فَبَعَثَ» یک فعل ماضی عربی است که از دو بخش «فَـ» (به معنی پس، سپس، در نتیجه) و «بَعَثَ» (به معنی فرستاد، برانگیخت) تشکیل شده است. این کلمه در لغت به معنای روانه کردن، مأمور کردن، تحریک کردن یا زنده کردن مردگان در قیامت به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت فَبَعَثَ (فَ + بَ + عـَ + ثَ) با فتح تمامی حروف است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این واژه «فبعث» است که دقیقاً ۴ حرف دارد. ریشه اصلی آن نیز «بعث» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، بسته به بافت آیه از ترکیبهای فوق استفاده میشود.
به عربی
مترادفهای فصیح عربی این واژه شامل فَأرسل و فنهض است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این فعل عربی، «پس فرستاد»، «پس روانه کرد» و «پس برانگیخت» هستند.
در قرآن
این کلمه دقیقاً ۲ بار در قرآن کریم آمده است: یکی در آیه ۲۱۳ سوره بقره برای برانگیختن پیامبران («فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ...») و دیگری در آیه ۳۱ سوره مائده برای فرستادن کلاغ برای آموزش قابیل («فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا...»).
جمعبندی و توضیح کامل فبعث
واژه عربی «فَبَعَثَ» ترکیبی از حرف عطف «فَـ» (پس، آنگاه) و فعل ماضی «بَعَثَ» است که مفاهیمی چون حرکت، فرستادن، مأمور کردن و از سکون به حرکت درآوردن را در خود دارد. این کلمه به عنوان یک فعل حرکتی و عملیاتی، نشاندهنده یک تصمیم و اقدام فوری در بافت متن است.
در کاربردهای قرآنی و دینی، این واژه اهمیت بالایی دارد و دو بار به طور صریح در قرآن به کار رفته است؛ یک بار در خصوص گسیل داشتن و برانگیختن پیامبران برای هدایت بشر و بار دیگر در داستان فرزندان حضرت آدم که خداوند کلاغی را مأمور میکند تا راه و رسم دفن کردن را نشان دهد. از همین رو، دلالت بر اراده و انگیزش الهی در طبیعت و جامعه دارد.