یعنی چه
واژهٔ «منهضم» صفتی است که به هر چیزی (اعم از غذای مادی یا یک اندیشه و مفهوم معنوی) اشاره دارد که مراحل تحلیل و جذب را کاملاً طی کرده و در ساختار بزرگتر حل شده باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمهٔ میم اول و فتحهٔ هاء و کسرِ ضاد به صورت مُنهَضِم [mon-ha-zem] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه ۵ حرف دارد. همچنین طراحان جدول ممکن است از معادلهای آن مانند «گواریده» استفاده کنند.
به انگلیسی
برای مفاهیم زیستی و غذایی از واژه Digested و برای مفاهیم ذهنی و تحلیلی از Assimilated استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و از باب انفعال ساخته شده است؛ در متون کهن به عنوان صفت زودگوار نیز به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معیار و امروزی، به جای استفاده از واژه کمکاربرد منهضم، معمولاً از ترکیبهای روانتر مانند «هضمشده» یا «گواریده» استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات و نقد ادبی، این واژه نماد ذوب شدن یک ایده یا احساس در بافت اصلی اثر است؛ به طوری که دیگر به صورت مجزا دیده نشود و کاملاً حل شده باشد.
جمعبندی و توضیح کامل منهضم
واژهٔ «منهضم» یک صفت مأخوذ از ریشه عربی «هضم» است که در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا، معین و عمید به معنای هضمشده، گواریده و تحلیلرفته ثبت شده است. این کلمه اگرچه در گذشته برای توصیف طعامی که در معده کاملاً تحلیل رفته و آماده جذب شده به کار میرفته، اما در زبان فارسی امروز واژهای بسیار کمکاربرد و کهن به شمار میرود و جای خود را به ترکیبهای سادهتری مانند «هضمشده» داده است.
از منظر ریشهشناسی و قرآنی، خود واژهٔ منهضم به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما همخانوادهٔ معروف آن یعنی «هَضِیم» در آیه ۱۴۸ سوره شعراء به کار رفته که مفسران بزرگی آن را به معنای شکوفه یا خرمای نرم، لطیف و زودهضم (منهضم) تفسیر کردهاند. در کاربردهای استعاری و ادبی مدرن نیز این واژه گاهی به عنوان نمادی از درونی شدن یک اندیشه، تجربه یا احساس در ذهن یا در بافت یک اثر هنری استفاده میشود.