یعنی چه
قمراء در لغت به معنای نور ماه یا همان ماهتاب است. همچنین به شبهایی که در آن ماه کامل و درخشان است، «لیلةٌ قمراء» (شب مهتابی) میگویند. این واژه به عنوان صفت برای اشیاء سپید و روشن نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح قاف، سكون میم و الف ممدوده در پایان (قَمراء) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با عنوان «ماهتاب» یا «شب روشن و مهتابی»، واژه ۵ حرفی «قمراء» یکی از پاسخهای دقیق است.
به انگلیسی
برای توصیف شب مهتابی از صفت Moonlit و برای خود ماهتاب از واژه Moonlight استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر، علاوه بر خود قمراء، برای اشاره به شب مهتابی از ترکیب «لیلة مقمرة» و برای نور ماه از «ضوء القمر» استفاده میکنند.
به فارسی
دقیقترین و آشناترین برگردان فارسی این واژه، «ماهتاب» یا «مهتاب» است که به روشنیِ برخاسته از ماه در دل شب اشاره دارد.
نماد چیست
قمراء در ادبیات و فرهنگ نماد درخشش و امید در اوج تاریکی است. همچنین از این واژه برای توصیف چهرههای زیبا، سپید و درخشان (وجوه حسان) به عنوان مظهر پاکی و حسن و جمال استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قمراء
واژه «قمراء» یک صفت مشبهه و کلمهای اصیل با ریشه عربی (ق م ر) است که به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در اصل بر حالت مؤنث واژه «أقمر» دلالت دارد و به مفاهیمی چون ماهتاب، شبهای روشن و نورانیِ همزمان با بدر کامل، و هر چیز سپید و درخشان اشاره میکند.
گرچه خود این لفظ به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما ریشه ثلاثی آن یعنی «القمر» کاربرد فراوانی در آیات الهی دارد. در ادبیات فارسی و عربی، قمراء فرای معنای لغوی خود، استعارهای برای زیبایی بینقص سیمای معشوق و جلوهگری روشنایی و امید در قلب شبهای تاریک است.