یعنی چه
این واژه در گذشته به آذوقه، غله و علوفهای گفته میشد که از اهالی شهرها و روستاها برای سپاهیان جمعآوری میکردند. امروزه در زبان عامیانه تغییر معنا داده و به لوازم، اسباب و تدارکات پذیرایی در جشن و مهمانی اطلاق میشود.
تنزّه
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «سُوروسات» است و ریشه آن به واژه ترکیمغولی «سیورسات» بازمیگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند آذوقه، تدارکات، خواربار، توشه و جیره به عنوان هممعنی این واژه کاربرد دارند.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی به تدارکات غذا، خواربار و اقلام مورد نیاز برای پذیرایی یا تامین مایحتاج اشاره دارند.
به فارسی
واژههای آذوقه، مایحتاج، خواربار، توشه و تدارکات از نزدیکترین معادلهای فارسی برای این واژه هستند. برای این واژه متضاد دقیقی در لغتنامهها ثبت نشده است.
در قرآن
واژه سوروسات اصالتاً ترکی مغولی است و هیچ ریشه، کاربرد یا اشارهای در متن قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
سوروسات یک اصطلاح نظامی و تدارکاتی قدیمی و یک واژه عامیانه امروزی برای مهمانی است و به عنوان نماد در ادبیات اسطورهای یا عرفانی به کار نمیرود.
جمعبندی و توضیح کامل سوروسات
واژه سوروسات (یا سیورسات) اصالتاً یک لغت ترکی مغولی است که در دوره ایلخانی و تیموری وارد زبان فارسی شده است. این واژه در گذشته کاربردی نظامی و حکومتی داشته و به جیره، غله، علوفه و خوارباری اطلاق میشده که ماموران دولتی از شهرهای سر راه برای تامین نیازهای لشکریان و سپاهیان پادشاهان جمعآوری میکردند.
با گذشت زمان، این واژه از بستر نظامی خود خارج شده و در زبان عامیانه و معاصر فارسی تغییر معنا داده است. امروزه وقتی سخن از سوروسات به میان میآید، منظور اسباب، لوازم، تنقلات و تدارکات مفصلی است که برای برپا کردن یک جشن، مهمانی یا دورهمی فراهم میشود.