یعنی چه
واژهٔ خوشنهاد در لغتنامه دهخدا و فرهنگ عمید به معنای فردی است که دارای ذات و سرشت نیکو، پاک و پسندیده باشد. این صفت برای تحسین ویژگیهای اخلاقی و درونی افراد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «خُشْ نَهاد» است که از دو بخش «خوش» و «نهاد» تشکیل میشود.
در جدول
در حل جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف «خوش نهاد» ۷ حرفی است و به عنوان معادل نیکسرشت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات فوق برای توصیف فردی با ذات و درون پاک و مهربان استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی عباراتی که به پاکی باطن، درون و خصلتهای پسندیده اشاره دارند به عنوان معادل این واژه به کار میروند.
به فارسی
برابرهای فارسی این واژه شامل کلماتی مانند نیکنهاد، پاکذات، خوشطینت و خوشسیرت است که همگی بر پاکی طینت و اخلاق نیکو دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل خوش نهاد
واژهٔ «خوشنهاد» یک صفت مرکب اصیل و زیبای فارسی است که از ترکیب «خوش» (صفت) و «نهاد» (اسم از مصدر نهادن به معنای سرشت و ذات) ساخته شده است. این واژه در ادبیات فارسی برای توصیف انسانهایی به کار میرود که از نظر درونی و اخلاقی، باطنی پاک، بیغش و خیرخواه دارند و رفتارشان برخاسته از این طینت پاک است.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما از نظر مفهومی کاملاً با اصطلاحات قرآنی همچون «قلب سلیم» (قلب پاک و سلامت) و مفهوم «طیّب» مطابقت دارد. در تصویرسازیهای ادبی نیز، نهاد پاک و خوشنهاد بودن معمولاً به آینهای بیغبار یا آب زلال تشبیه میشود که صفا و پاکی را منعکس میکند.