یعنی چه
پادشاهی اسکاتلند یک دولت حاکم و مستقل در شمال غربی اروپا بود که در سال ۸۴۳ میلادی توسط کنت مکآلپین پایهگذاری شد. این حکومت قرنها به عنوان یک نظام پادشاهی مستقل به حیات خود ادامه داد تا اینکه در سال ۱۷۰۷ میلادی با امضای قانون اتحاد با انگلستان، پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل داد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت «پادشاهیِ اِسکاتلَند» تلفظ میشود؛ واژه اول دارای مصوتهای بلند و واژه دوم با کسرہ روی الف و فتحہ روی لام خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، پاسخ این عبارت دقیقاً «پادشاهی اسکاتلند» با ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به صورت Kingdom of Scotland نامیده میشود و در زبان بومی و تاریخی آنها Rìoghachd na h-Alba ثبت شده است.
به فارسی
این عبارت در زبان فارسی به عنوان یک نام خاص جغرافیایی و تاریخی، به همان صورت «پادشاهی اسکاتلند» یا «دولت تاریخی اسکاتلند» به کار میرود و ترکیب واژهای با ریشه پارسی میانه (پادشاهی) و لاتین (اسکاتلند) است.
نماد چیست
مهمترین نماد حیوانی این پادشاهی «تکشاخ» (Unicorn) است. از دیگر نمادهای رسمی آن میتوان به «گل خار مریم» به عنوان نماد گیاهی و «صلیب دایرهای سنت اندرو» (پرچم آبی با ضربدر سفید) به عنوان نماد ملی اشاره کرد.
جمعبندی و توضیح کامل پادشاهی اسکاتلند
پادشاهی اسکاتلند یکی از حکومتهای قدرتمند و تاثیرگذار در تاریخ اروپای غربی بود که ریشه در سال ۸۴۳ میلادی دارد. این دولت مستقل که در بخش شمالی جزیره بریتانیا واقع شده بود، توسط کنت مکآلپین پایهگذاری شد و برای قرنها هویت سیاسی، فرهنگی و نظامی مجزایی را از همسایه جنوبی خود یعنی انگلستان حفظ کرد.
این حکومت پادشاهی در نهایت در سال ۱۷۰۷ میلادی پس از فراز و نشیبهای فراوان تاریخی و به دنبال امضای مصوبه قانون اتحاد (Acts of Union)، رسماً با پادشاهی انگلستان ادغام شد و پادشاهی بریتانیای کبیر را به وجود آورد. نمادهای ملی این قلمرو مانند تکشاخ افسانهای و گل خار مریم همچنان در فرهنگ مدرن اسکاتلند زنده نگه داشته شدهاند.