یعنی چه
واژه «یَدْعُونَ» یک فعل مضارع عربی است که به معنای فراخواندن، صدا زدن، نیایش کردن و دعوت کردن به کار میرود. این کلمه در زبان فارسی بیشتر در متون دینی، قرآنی و ادبیات مذهبی استفاده میشود و به عملِ خواندنِ کسی یا چیزی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه «یَدْعُونَ» (yad’ūna) است. البته بسته به حرکات و تشدید، شکلهای دیگری مثل «یَدَّعُونَ» (yadda'ūna به معنی ادعا میکنند) و «یُدَعُّونَ» (yuda''ūna به معنی به شدت رانده میشوند) نیز وجود دارد، اما شکل رایج آن با سکون دال و فتح عِین خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، اگر پرسشهایی نظیر «میخوانند به عربی» یا «فعل قرآنی به معنی صدا میزنند» مطرح شود، پاسخ مورد نظر واژه ۵ حرفی «یدعون» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن، برای ترجمه این واژه از عبارتهای فوق که همگی دلالت بر جمع مذکر غائب (آنها) دارند، استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خودِ واژه اصالتاً عربی است، مترادفهای عربی آن شامل افعالی مانند «ینادون» (صدا میزنند) و «یطلبون» (طلب میکنند) میشود.
به فارسی
معادلهای مستقیم این فعل در زبان فارسی «میخوانند»، «صدا میزنند» و «طلب میکنند» است که در ترجمههای قرآنی به فراوانی دیده میشود.
در قرآن
این واژه بارها در قرآن کریم ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۵۲ سوره انعام: «وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ» (و کسانی را که بامداد و شامگاه پروردگار خود را میخوانند، از خود مران) و همچنین آیه ۲۰ سوره نحل: «وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا» (و آنهایی را که جز خدا میخوانند و میپرستند، چیزی نمیآفرینند).
جمعبندی و توضیح کامل یدعون
واژه «یدعون» یکی از افعال پرکاربرد در زبان عربی و متون اسلامی است که صیغه جمع مذکر غائب از ریشه «د ع و» محسوب میشود. معنای اصلی این کلمه فراخواندن، صدا زدن و دعوت کردن است و در فرهنگ لغات قرآنی معمولاً به دو صورتِ نیایش پروردگار یا صدا زدن و پرستش معبودهای باطل تعبیر میشود.
تلفظ دقیق این کلمه به صورت «یَدْعُونَ» است؛ هرچند باید توجه داشت که تغییر در ساختار حرکات و اضافه شدن تشدید میتواند معنای آن را به «ادعا میکنند» یا «رانده میشوند» تغییر دهد. این واژه در زبان فارسی به عنوان یک لغت مذهبی و ادبی شناخته شده و همخانوادههایی نظیر دعا، دعوت و استدعا دارد.