یعنی چه
غرش رعد به صدای مهیب، بلند و لرزانندهای گفته میشود که پس از ایجاد جرقه صاعقه یا برق آسمان، به دلیل گرم شدن ناگهانی و انبساط شدید هوای اطراف ایجاد میشود. این پدیده معمولاً با بارانهای شدید و طوفان همراه است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: غُرِش (ضم غ، کسره ر، شین ساکن) + رَعْد (فتح ر، عین ساکن، دال ساکن). در حالت اضافه، شین به رعد متصل میشود: غُرْ-رِ-شِ-رَعْد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «صدای آسمان» یا «بانگ ابر» از واژههایی چون غرش رعد، تندر، آسمانغره و آسمانغرنبه استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف صدای شدید و ناگهانی رعد و برق از واژه Thunderclap و برای صدای مداوم آن از Roar of thunder استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات مختلفی برای انواع صدای رعد وجود دارد؛ هَزیم به صدای طولانی و نرمتر و قَصیف به صدای شدید و درهمشکننده رعد اطلاق میشود.
به فارسی
این ترکیب واژگانی از «غرش» (اسم مصدر فارسی از غریدن) و «رعد» (وامواژه عربی) ساخته شده است. معادلهای اصیل فارسی آن کلماتی مانند تندر، آسمانغره و آسمانغرنبه هستند که در ادبیات کلاسیک فارسی نیز کاربرد فراوانی دارند.
در قرآن
واژه «رعد» به تنهایی ۲ بار در قرآن کریم ذکر شده است. همچنین سیزدهمین سوره قرآن به نام «الرّعد» نامگذاری شده که در آیه ۱۳ آن آمده است: «وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ»؛ یعنی رعد همراه با ستایش خداوند، او را تسبیح میگوید.
جمعبندی و توضیح کامل غرش رعد
غرش رعد پدیدهای صوتی و طبیعی است که از نظر علمی بر اثر انبساط ناگهانی هوای مجاور صاعقه به دلیل حرارت بسیار بالا ایجاد میشود. این ترکیب از یک واژه فارسی (غرش) و یک واژه عربی (رعد) تشکیل شده و در زبان فارسی مترادفهای زیبایی همچون تندر و آسمانغرنبه دارد.
در فرهنگها و ادبیات ملل، غرش رعد اغلب نمادی از قدرت مطلقه طبیعت، ابهت، خشم الهی و در عین حال نویدبخش بارش باران، حیات مجدد زمین و پایان خشکسالی است. در قرآن کریم نیز این پدیده به عنوان یکی از نشانههای عظمت الهی یاد شده که به تسبیح پروردگار میپردازد.