یعنی چه
در زبان امروز به دستگاه، شیر آب یا محلی در اماکن عمومی مانند مدارس و پارکها گفته میشود که برای نوشیدن آب تعبیه شده است. در لغتنامههای کهن نیز به معنای ظرف و وسیله آب خوردن (مانند لیوان، کاسه یا کوزه) به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت «آبْخوُری» تلفظ میشود که از ترکیب دو بخش «آب» و «خوری» (اسم مصدر از خوردن) ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است واژههای هممعنی سنتی مانند سقاخانه یا مشربه نیز مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای اشاره به شیرها و دستگاههای آبخوری در فضاهای عمومی از اصطلاح Drinking fountain و برای ظروف شخصی آبخوری از Water mug یا Drinking cup استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای کلمه آبخوری عمومی مدرن از اصطلاح «نافورة ماء» و برای مفاهیم سنتیتر و ظروف آبخوری از کلماتی مانند «مشربة» و «سقایة» استفاده میکنند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه و مذهبی ایران، بهویژه در شکل سنتی آن یعنی سقاخانه، نمادی از سخاوت، بخشندگی، سیراب کردن انسانهای تشنه و یادآور مفهوم ایثار و فداکاری است.
جمعبندی و توضیح کامل آبخوری
واژه «آبخوری» یک کلمه اصیل و مرکب فارسی است که از دو جزء «آب» و «خوری» تشکیل شده است. این کلمه در زندگی روزمره ما کاربرد فراوانی دارد و عمدتاً به دستگاهها یا فضاهایی در پارکها، مدارس و معابر عمومی اشاره میکند که برای دسترسی رایگان و آسان مردم به آب آشامیدنی سالم تعبیه شدهاند.
در ریشههای تاریخی و لغتنامههای کهن فارسی، آبخوری علاوه بر محل نوشیدن آب، به خودِ ظروف آبخوری مانند کاسه، پیاله و کوزه نیز اطلاق میشده است. مفهوم این واژه در فرهنگ ایرانی پیوندی عمیق با سنتهای مذهبی و آیینی دارد؛ به طوری که برپایی سقاخانهها و آبخوریها همواره به عنوان یک عمل خیرخواهانه و نمادی از ایثار و سیراب کردن تشنگان شناخته میشود.