یعنی چه
واژه مُهتَمِم (یا شکل رایجتر آن مُهتَم) اسم فاعل از ریشه عربی است و به کسی اشاره دارد که به امور مختلف توجه و عنایت دارد، دغدغهمند است، تلاش و کوشش میکند یا اندوهناک و غمخوار کسی یا کاری است.
تلفظ
این واژه در اصل از باب افتعال در زبان عربی آمده و تلفظ صحیح آن مُهتَمِم است، هرچند در زبان عربی امروزی ادغام شده و به صورت مُهتَمّ تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مهتمم با ۵ حرف به عنوان پاسخ واژههایی نظیر غمخوار، اعتناکننده، متوجه یا کوششکننده در کار به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مهتمم در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگانی که نشاندهنده دغدغهمندی، توجه و مراقبت عمیق هستند استفاده میشود.
به عربی
واژه اصلی در زبان عربی مُهتَمّ (با تشدید میم) است که از فعل اهتمّ مشتق شده و کاربرد بسیار گستردهای در مکالمات روزمره برای بیان علاقهمندی یا دغدغهمندی دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، برای جایگزینی این واژه لغتنامهای میتوان از برگردانهایی همچون دغدغهمند، بااهمیت، اندوهگسار، کوشا و متوجه استفاده کرد که همان بار معنایی توجه و مراقبت را منتقل میکنند.
نماد چیست
اگرچه مهتمم به عنوان یک نماد اسطورهای یا هنری شناخته نمیشود، اما از نظر مفهومی و استعاری، نمادی از تعهد عاطفی، عقلانی، غمخواری و توجه ویژه به پیرامون و انسانهای دیگر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مهتمم
واژه «مهتمم» که از ریشه عربی «هـ م م» (اهتمام) مشتق شده است، در متون کهن لغتنامهای فارسی به معنای غمخوار، دغدغهمند، ساعی و کسی که به امور توجه و عنایت دارد به کار رفته است. این کلمه در واقع شکل ادغامنشده یا فارسیشدهای از واژه رایج عربی «مُهتَمّ» است که در فارسی معیار امروزی کمتر به این صورت (مهتمم) شنیده میشود.
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، تمایز کامل آن با کلمه «متمم» (به معنی تکمیلکننده) است که به دلیل شباهت ظاهری گاهی اشتباه گرفته میشوند. همچنین خود این لفظ به طور صریح در قرآن نیامده است، اما ریشههای فعلی آن مانند «أَهَمَّتْهُمْ» (به معنی غم خود را خوردن) در آیات دیده میشود.
در مجموع، مهتمم توصیفکننده حالت یا شخصیتی است که نسبت به یک موضوع یا سرنوشت دیگران بیتفاوت نبوده، بلکه با تلاش، مراقبت و نوعی دغدغه ذهنی و عاطفی به آن میپردازد و در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۵ حرفی با همین مفاهیم شناخته میشود.