یعنی چه
این کلمه در اصل یک عبارت فعلی عربی (فعل ماضی به همراه ضمیر) است که در متون فارسی و دینی به کار میرود. معنای آن وا نگذاشتن، ترک نکردن و تنها نگذاشتن مخاطب از سوی خداوند است که مفهوم وفاداری و حمایت مطلق را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح و تشدید روی حرف دال، فتح عین و فتح کاف به صورت وَدَّعَکَ است.
در جدول
پاسخ صحیح برای این واژه در جدول خود کلمه «ودعک» با ۴ حرف است. همچنین واژههای همریشه مانند وداع نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی این عبارت قرآنی، از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده عدم ترک و پایبندی به حمایت است.
به عربی
خود واژه اصل عربی دارد و مترادفهای آن در زبان عربی به معنای عدم رهاشدگی و استمرار پشتوانگی است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری همچون «تو را تنها نگذاشت»، «از تو دست نکشید» و «ملازمت و همراهی با تو را قطع نکرد» است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ عرفانی و مذهبی نماد بارز امیدواری در اوج سختیهاست. نشاندهنده این است که حتی در تاریکترین لحظات که انسان احساس انزوا میکند، پیوند خالق با مخلوق گسسته نشده و حمایت الهی پابرجا است.
جمعبندی و توضیح کامل ودعک
واژه «ودعک» (با تلفظ دقیق وَدَّعَکَ) یک عبارت فعلی برگرفته از زبان عربی و ریشه «و د ع» در باب تفعیل است که به همراه ضمیر متصل مخاطب، معنای «تو را رها نکرد» و «با تو خداحافظی نکرد» را میسازد. این کلمه به طور خاص در آیه سوم سوره مبارکه ضحی آمده است؛ جایی که پس از دورهای کوتاه از قطع نزول وحی و طعنه زدن مشرکان، خداوند برای آرامش قلب پیامبر اسلام (ص) قاطعانه فرمود که پروردگارت تو را وانگذاشته است.
در ادبیات و فرهنگ عامه، این واژه فراتر از یک لغت ساده، به یک کلیدواژهی تسلیبخش و امیدآفرین تبدیل شده است. این عبارت نماد وفاداری، حضور دایمی خداوند و نفی احساس تنهایی در شداید زندگی است و به انسان یادآوری میکند که در مسیر سختیها هرگز به حال خود رها نشده است.