یعنی چه
این واژه برای توصیف افراد، مفاهیم یا پدیدههایی به کار میرود که عمق، حقیقت و ذات آنها بر دیگران پوشیده است و نمیتوان به طور کامل آنها را شناخت یا درک کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «مَجْهولُ الْکُنْه» (majhul-ol-konh) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمایی چون «کسی که ذاتش ناشناخته است»، عبارت ۱۰ حرفی «مجهول الکنه» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی از عباراتی که به ناشناختنی بودن ذات یا عمق یک چیز اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح اصالتاً یک ترکیب عربی ساختارمند است که عینا در زبان فارسی نیز به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل عباراتی چون ناشناختهذات، ژرفناپیدا، مرموز و اسرارآمیز است که به پوشیده بودن حقیقت یک امر اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات، کلام و عرفان اسلامی، این کلمه اصطلاحاً نماد ذات پاک خداوند است؛ چرا که عقول انسانها توانایی درک و رسیدن به کنه و حقیقت ذات باریتعالی را ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل مجهول الکنه
واژه «مجهولالکنه» یک ترکیب وصفی اصیل عربی است که از دو بخش «مجهول» (ناشناخته) و «کنه» (حقیقت و پایان هر چیز) تشکیل شده است. این اصطلاح در زبان فارسی برای اشاره به هر شخص، پدیده یا مفهومی به کار میرود که باطن و ژرفای وجودش برای انسانها پوشیده، غامض و غیرقابل دسترسی باشد.
اگرچه این ترکیب به صورت صریح در متن قرآن کریم نیامده است، اما کاربرد بسیار گستردهای در متون فلسفی، کلامی و عرفان اسلامی دارد. در این متون، مجهولالکنه بودن عالیترین صفت برای توصیف ذات پروردگار یا همان مقام غیبالغیوب است، زیرا بر اساس اصول اعتقادی، ذهن محدود انسان هرگز نمیتواند به حقیقت مطلق و بیانتهای خداوند احاطه پیدا کند.