یعنی چه
العهود در لغت به معنای پیمانها، قراردادها، میثاقها، وعدهها، روزگاران یا دورهها است. این کلمه جمعِ مُحَلّی به الف و لام از واژهٔ «العهد» بوده و به تعهداتی اشاره دارد که فرد یا گروهی ملزم به رعایت و پایبندی به آنها هستند. در متون کلاسیک، ادبی و حقوقی، این واژه نشاندهندهٔ قرارها و میثاقهای استوار است.
تلفظ
این واژه به صورت «اَلْـعُـهُـودْ» تلفظ میشود. فتحه روی الف و لام (ال)، ضمه روی حرف عین (عُ) و ضمه روی حرف هاء (هُ) قرار میگیرد و واو آن به صورت کشیده خوانده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم پیمانهای استوار و رسمی هستند.
به عربی
واژهٔ العهود اصالتاً عربی است و مترادفهای آن در این زبان شامل المیاثیق و العقود میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی، «پیمانها»، «قراردادها»، «میثاقها» و «وعدهها» است که در متون رسمی و مذهبی کاربرد فراوانی دارد.
در قرآن
عین کلمهٔ «العهود» به صورت جمع مکسر همراه با الف و لام در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، شکل مفرد آن یعنی «العهد» (مانند آیه ۳۴ سوره اسراء: وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ) و همچنین کلمه هممعنی آن یعنی «العقود» (مانند آیه ۱ سوره مائده: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ) بارها در قرآن برای تأکید بر وفای به عهد تکرار شدهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، اخلاقی و ادبی، العهود مظهر و نماد پایبندی به اصول اخلاقی، حقوقی، وفاداری، مسئولیتپذیری و صداقت است. این کلمه همچنین به عنوان نمادی از رابطه، بیعت و میثاق ازلی میان انسان و آفریدگار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل العهود
واژهٔ «العهود» یک کلمهٔ اصیل عربی از ریشه (ع هـ د) است که به عنوان جمع مکسر واژهٔ «العهد» شناخته میشود. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی، به ویژه در متون حقوقی، فقهی و عرفانی، کاربرد دارد و دلالت بر مجموعه صلحنامهها، پیمانها، میثاقها و قراردادهایی دارد که طرفین ملزم به رعایت مفاد آن هستند.
اگرچه خود این واژه با این ترکیبِ جمع در قرآن کریم ذکر نشده، اما مفهوم آن از طریق واژگان همخانواده و هممعنی مانند «العقود» و «العهد» به شدت مورد تأکید قرار گرفته و از ارکان اخلاق فردی و اجتماعی به شمار میرود. در جدول کلمات نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی با مفهوم معاهدهها شناخته میشود.