معنی
واژه حماسه در لغت به معنای شدت، صلابت و شجاعت است. در ادبیات، به نوعی از آثار کلان و روایی گفته میشود که به شرح دلاوریها، جنگها و افتخارات اساطیری یا تاریخی یک ملت میپردازد.
یعنی چه
در اصطلاح عامیانه و کاربرد امروزی، هر کار بزرگ، جریانساز و شگفتانگیزی که نشان از شجاعت، همدلی یا مهارتی فوقالعاده داشته باشد را حماسه مینامند؛ مانند حماسه ملّی.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از زبان عربی به فارسی وارد شده است؛ جایی که «حَمَاسة» به مفهوم شور و غیرت بود، اما در زبان فارسی معنای آن تکامل یافته و به ژانر ادبیِ اشعار پهلوانی (Epic) اختصاص پیدا کرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی با مفهوم داستان پهلوانی، دلاوری یا شعر رزمی، واژه ۵ حرفی «حماسه» یا واژههای هممعنی آن بهکار میرود.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل حماسه
واژه حماسه تجلیبخش روح دلاوری، شجاعت و عظمت است. این مفهوم در اصل لغوی خود به معنای سختی و بیباکی است، اما در بستر ادبیات به شاهکارهای منظومی اشاره دارد که هویت، اساطیر و نبردهای سرنوشتساز یک ملت را روایت میکنند. شاهنامه فردوسی بارزترین نمونه حماسه در فرهنگ ایرانی است که پهلوانانی چون رستم را به نماد این مفهوم تبدیل کرده است.
امروزه کاربرد حماسه از مرزهای ادبیات فراتر رفته و به هر اقدام باکوه، افتخارآمیز و فداکارانهای که توسط آحاد مردم یا قهرمانان ملی رقم بخورد، اطلاق میشود. این واژه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و همواره حس غرور، مقاومت و شکوه تاریخی را در ذهن مخاطب زنده میکند.