یعنی چه
در اصطلاحات تخصصی تئاتر، «سوفله کردن» به عمل نجوا کردن، فوت کردن یا رساندن مخفیانهٔ جملات و دیالوگها به بازیگری گفته میشود که متن خود را روی صحنه فراموش کرده است. این کار توسط شخصی به نام «سوفلور» انجام میشود تا رشتهٔ اجرا از دست نرود. واژهٔ اصلی و دقیق این نقش «سوفلور» است و سوفله کردن فعل مربوط به آن است.
تلفظ
این واژه به صورت سُوفْلِه (Soufflé) تلفظ میشود که از ریشهٔ فرانسوی Souffler گرفته شده است. البته واژهٔ فاعل آن یعنی شخصِ متنرسان، سُوفْلُور (Souffleur) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «سوفله در تئاتر» دقیقاً ۱۲ حرف دارد و به عمل تلقین متن یا خودِ این پدیده اشاره میکند. پاسخهای مرتبط دیگر شامل «سوفلور» (۶ حرف) یا «سخنرسان» است.
به انگلیسی
در تئاتر انگلیسیزبان، به عملِ رساندنِ متن و دیالوگ به بازیگر «Prompting» و به شخصِ یادآوریکننده «Prompter» میگویند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای این اصطلاح شامل واژههای «سخنرسان»، «متنرسان»، «تلقینکننده» و «نجواگر صحنه» است که وظیفهٔ یادآوری خطوط نمایشنامه را بر عهده دارد.
نماد چیست
در تئاترهای سنتی، نمادِ سوفله و سوفلور، اتاقک یا حفرهٔ گنبدیشکل کوچکی در جلو و مرکز صحنه (نزدیک به تماشاچیان) بود که سوفلور در آن پنهان میشد. همچنین کتابچهٔ بازِ نمایشنامه نیز نمادی از این مفهوم است.
معنی انگلیسی/خارجی
ریشهٔ اصلی این اصطلاح از واژهٔ فرانسوی Souffler به معنی دمیدن، فوت کردن یا نجوا کردن گرفته شده است. در ادبیات نمایشی جهان، این واژه به عنوان یک موقعیت تخصصی پشت صحنه شناخته میشود، هرچند که در آشپزی «سوفله» به نوعی دسر یا غذای پفکرده نیز اطلاق میگردد و نباید این دو را با هم اشتباه گرفت.
جمعبندی و توضیح کامل سوفله در تئاتر
عبارت «سوفله در تئاتر» در حقیقت به فعلِ «سوفله کردن» یا نقشِ «سوفلور» اشاره دارد. در هنرهای نمایشی کلاسیک، سوفلور یا سخنرسان شخصی بود که در یک حفرهٔ مخصوص در جلوی صحنه یا در گوشهای از پشت صحنه مستقر میشد و کتابچهٔ نمایشنامه را در دست میگرفت تا در صورت فراموشی بازیگران، دیالوگها را با صدای بلند و نجواگونه به گوش آنها برساند.
امروزه با تغییر سبکهای بازیگری، تمرینات فشردهتر و پیشرفت تجهیزات صوتی و الکترونیکی، نقش اتاقک سوفلور و عمل سوفله کردن در تئاترهای مدرن تا حد زیادی کمرنگ یا حذف شده است. با این حال، این اصطلاح همچنان به عنوان یکی از آرکایوهای جذاب و نوستالژیک تاریخ تئاتر در جدولها و لغتنامهها مورد توجه قرار دارد.