یعنی چه
تمدن چاوین یکی از مهمترین فرهنگهای باستانی و پیشااینکا در آمریکای جنوبی است که بین سالهای ۹۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد در ارتفاعات شمالی رشتهکوه آند (در پرو امروزی) شکوفا شد. مرکز مذهبی و سیاسی این تمدن محوطه باستانی «چاوین دِ هوانتار» بوده است.
تلفظ
این واژه به صورت «چاوین» تلفظ میشود که برگرفته از نام جغرافیایی محل کشف آثار این تمدن در کشور پرو است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش درباره این فرهنگ باستانی پیشااینکا، «تمدن چاوین» (۹ حرف) یا «فرهنگ چاوین» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این تمدن باستانی از عبارات Chavín civilization یا Chavín culture استفاده میشود.
به فارسی
این عبارت در زبان فارسی عینا به صورت «تمدن چاوین» به کار میرود و مترادفهایی چون «فرهنگ چاوین» و «تمدن پیشااینکا» دارد.
در قرآن
با توجه به اینکه تمدن چاوین در آمریکای جنوبی و قرنها پیش از ظهور اسلام جریان داشته، نام یا نشانهای از آن در قرآن کریم ذکر نشده است.
نماد چیست
مهمترین نمادهای هنر مذهبی این تمدن گربهسانان (بهویژه پلنگ جاگوار)، مارهای درهمتنیده و پرندگان شکاری هستند. همچنین مجسمههای سنگی مشهوری مانند «لانزون» و «سرهای میخی» که ترکیب انسان و حیوان را نشان میدهند، از نمادهای شاخص چاوین به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل تمدن چاوین
تمدن چاوین یکی از کلیدیترین فرهنگهای باستانی پیشاکلمبی در منطقه آند به شمار میرود که نقش مهمی در شکلگیری هویت مذهبی و هنری تمدنهای بعدی آمریکای جنوبی ایفا کرد. مرکز اصلی این تمدن معبد بزرگی به نام چاوین دِ هوانتار بود که به عنوان یک کانون زیارتی و مذهبی بزرگ برای مردمان آن دوران عمل میکرد.
هنر و معماری چاوین بیش از هر چیز به خاطر پیچیدگیهای نمادین و مجسمههای سنگی منحصربهفردش شناخته میشود. باورهای شمنی و ستایش نیروهای طبیعت در قالب تصاویری از جاگوار، مار و عقاب، هسته اصلی فرهنگ و هنر مذهبی این تمدن باستانی را تشکیل میدادند که تاثیرات آن تا قرنها بعد در منطقه باقی ماند.