یعنی چه
معتوه شدن به معنای کاهش تواناییهای ذهنی، کمعقل شدن و پریشانسخنی است. در اصطلاحات فقهی و حقوقی، این حالت (عَتَه) جایگاهی بین سفاهت و دیوانگی (جنون) دارد؛ به این معنی که درک فرد از شخص مجنون بیشتر، ولی از فرد سفیه کمتر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مَعتوه شُدَن» است که واژه «معتوه» از ریشه عربی عَتَه گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، عبارت «معتوه شدن» دقیقاً دارای ۸ حرف است و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر کمعقل شدن یا ابله شدن کاربرد دارد.
به انگلیسی
در فضاهای حقوقی و روانپزشکی زبان انگلیسی، عباراتی مانند Becoming mentally infirm یا losing one's wits و واژگانی نظیر imbecility برای توصیف این حالت به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، از فعل عَتَهَ یا ترکیب أصبح معتوهاً برای بیان کاهش و نقصان عقل استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی آن شامل سبکعقل شدن، ابله شدن، کانا شدن، پریشانعقل شدن و مدهوش شدن است. متضادهای آن نیز عاقل شدن، خردمند شدن و دانا شدن میباشند.
نماد چیست
عبارت معتوه شدن یک واژه کاملاً توصیفی، لغوی، فقهی و حقوقی است. برای این مفهوم نماد اسطورهای، فرهنگی یا باستانی خاصی تعریف نشده است؛ اما در احادیث فقهی (مانند حدیث رفع قلم) کاربرد فراوانی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل معتوه شدن
عبارت «معتوه شدن» به معنای دچار شدن به نقصان عقل، سبکخردی و کم شدن تواناییهای ذهنی است. این حالت به گونهای است که فرد قوام اندیشه خود را تا حدی از دست میدهد و پریشانسخن میشود، اما این وضعیت به مرز دیوانگی مطلق یا جنون کامل نمیرسد.
در اصطلاحات فقهی و حقوقی اسلام، این واژه اهمیت بالایی دارد و حالت «عَته» مرزی میان سفاهت و جنون تلقی میشود؛ به طوری که فرد معتوه درکی بیشتر از مجنون و کمتر از سفیه دارد. این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته، اما در احادیث مشهور فقهی مانند حدیث «رفع قلم» به صراحت از شخص معتوه نام برده شده است تا تکالیف و مسئولیتهای حقوقی او مشخص شود.