یعنی چه
عبارت «طعنه کشیدن» از ترکیبهای کنایی و کمتر شنیده شده در زبان فارسی است. برخلاف «طعنه زدن» که حالتی تهاجمی دارد، این اصطلاح به معنی پذیرا بودن و تحمل کردن رنج، محنت، ملامت و سرزنشهای دیگران است. در واقع وقتی فردی مورد توبیخ و زخم زبان قرار میگیرد و آن را تحمل میکند، میگویند طعنه میکشد.
تلفظ
تلفظ این عبارت فعل مرکب به صورت [ طَعْ نِ کِ شی دَ ] (ta'ne kešidan) است. واژه طعنه ریشه عربی دارد و کشیدن یک مصدر فارسی است که در اینجا به معنی تحمل کردن و رنج بردن به کار رفته است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با مفهوم «تحمل سرزنش و ملامت دیگران»، عبارت «طعنه کشیدن» با ۹ حرف پاسخ دقیق و صحیح است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تحمل کنایه و ملامت از اصطلاحاتی چون To bear taunts یا To endure sarcasm استفاده میشود. همچنین در زبان عربی به صورت «تَحَمُّلُ الطَّعْنِ أَوِ المَلَامَة» تعبیر میگردد.
در قرآن
عبارت ترکیبی «طعنه کشیدن» به دلیل ساختار فارسی خود عینا در متن قرآن کریم نیامده است. با این حال، ریشه عربی آن یعنی «طعن» در قالبهایی مانند «وَطَعْناً فِی الدِّینِ» (سوره نساء، آیه ۴۶) به معنی عیبجویی و طعنهزدن به دین به کار رفته است.
نماد چیست
برای اصطلاح «طعنه کشیدن» نماد مادی، تصویری یا نشانه خاصی در فرهنگ نگارهها و اسطورهها ثبت نشده است. این عبارت صرفاً یک اصطلاح و کنایه رفتاری و اخلاقی در ادبیات فارسی برای توصیف احوال فردِ ملامتکشیده است.
جمعبندی و توضیح کامل طعنه کشیدن
اصطلاح «طعنه کشیدن» یکی از تعابیر کنایی و ظریف در زبان و ادبیات فارسی است که بر خلاف ساختار متداول «طعنه زدن»، جنبهای مفعولی و پذیرا دارد. این عبارت به معنای تحمل کردن رنج، ملامت، سرزنش و نیشوزبان دیگران است. در این ترکیب، واژه عربی طعنه (به معنی ضربه نیزه یا زخم زبان) با مصدر فارسی کشیدن (به معنی تحمل و بردباری) همراه شده تا حالتی را توصیف کند که فرد در برابر توبیخ دیگران صبوری به خرج میدهد.
این اصطلاح در اشعار شاعران سبک هندی از جمله صائب تبریزی به زیبایی به کار رفته است؛ آنجا که میگوید «طعنهٔ خامی همان صائب ز مردم میکشم / گرچه میریزد شرار از سوز گفتارم چو شمع». ریشه این واژه در زبان عربی به عیبجویی اشاره دارد و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و ترکی نیز با مفاهیمی چون تحمل تمسخر و کنایه همپوشانی معنایی دارد.