یعنی چه
حلیله واژهای عربی است که به زبان فارسی وارد شده و در متون فقهی، حقوقی و ادبیات کلاسیک به معنای زن شرعی، همسر و زوجه به کار میرود. این کلمه نشاندهنده زنی است که از طریق عقد نکاح صحیح، رابطه زوجیت با مرد پیدا کرده و بر او حلال شده است.
تنزلو تلفظ
این واژه به صورت فتح حاء، سکون یاء و فتح لام تلفظ میشود: حَلِیلَة.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «زن شرعی» یا «همسر قانونی»، واژه ۵ حرفی «حلیله» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم دقیق حلیله از اصطلاح Lawful wife استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و جمع تکسیر آن در این زبان «حلائل» میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این کلمه شامل همسر، زوجه، عیال، بانو و خاتون است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و سنتی، واژه حلیله نمادی از پاکدامنی، مشروعیت رابطه زناشویی، تعهد و وفاداری میان زن و شوهر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل حلیلة
واژه «حلیله» یک لغت اصیل عربی از ریشه «ح ل ل» (حلال شدن یا حلول کردن در یک خانه) است که به ادبیات فقهی، حقوقی و سنتی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه دقیقاً به معنای همسر قانونی و شرعی یک مرد است و وجه تسمیه آن را دو چیز دانستهاند: نخست اینکه به واسطه عقد نکاح بر شوهرش حلال شده، و دوم اینکه با همسر خود در یک خانه و بستر حلول و اقامت میکند. مؤنث این واژه حلیله و مذکر آن حلیل (به معنی شوهر) است.
این کلمه در قرآن کریم نیز به صورت جمع یعنی «حلائل» در آیه ۲۳ سوره نساء (آیه محارم) به کار رفته است؛ آنجا که خداوند ازدواج با همسران فرزندان را حرام اعلام میفرماید. در کاربردهای امروزی، این واژه بیشتر در متون حقوقی قدیمی، متون فقه اسلامی و همچنین به عنوان یک کلمه پنجحرفی پرکاربرد در طراحهای جدول کلمات متقاطع دیده میشود.