یعنی چه
ریوند در واقع همان ریشه و ساقهٔ زیرزمینی (ریزوم) گیاه ریواس است که بافتی سفت، چوبی و سرخرنگ دارد. این بخش از گیاه از دیرباز در طب سنتی به عنوان یک داروی گیاهی ارزشمند برای بهبود سلامت گوارش و سایر درمانها کاربرد گستردهای داشته است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت رِیوَند (Rēvand) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «گیاهی از خانواده ریواس» معمولاً به عنوان راهنما برای رسیدن به پاسخهای «ریوند» یا «راوند» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به ریشه این گیاه از اصطلاح Rhubarb Root و برای نام علمی سرده آن از Rheum استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این گیاه دارویی را Ravent مینامند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، برای این گیاه و مشتقات آن از واژههای اصیلی چون ریوند، راوند، ریواچ و رواش استفاده میشود که ریشه در زبان پهلوی و فارسی باستان دارند.
نماد چیست
اگرچه برای خودِ واژه ریوند نماد رسمی خاصی ثبت نشده است، اما گیاه ریواس در اساطیر ایران باستان و کتاب بندهش جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که بر اساس این متون، نخستین جفت انسان در جهان یعنی «مشی و مشیانه» از گیاه ریواس در زمین روییدند و رشد کردند.
جمعبندی و توضیح کامل گیاهی از خانواده ریواس
عبارت «گیاهی از خانواده ریواس» در فرهنگ زبان فارسی و بهویژه در طراحهای جدول کلمات متقاطع، مستقیماً به واژه «ریوند» اشاره دارد. ریوند در اصل همان ساقه زیرزمینی و ریشه دارویی و چوبیشکل گیاه ریواس است که به رنگ سرخ یافت میشود و از گذشتههای دور در طب سنتی ایران و جهان به عنوان دارویی شفابخش شناخته میشده است.
این واژه از نظر زبانشناسی ریشه در زبان پهلوی دارد و در اصل به معنای «شکوهمند» و «دارای جلال» بوده که احتمالاً به دلیل خواص باارزش و ظاهر متمایز آن به این نام خوانده شده است. در منابع بینالمللی نیز این گیاه معادلهای خاص خود را در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی دارد و از منظر اساطیری، خانواده این گیاه یادآور داستان آفرینش نخستین انسانها در فرهنگ ایران باستان است.