یعنی چه
دستجات به معنای گروهها، فرقهان، بخشها و دستههای مختلف از مردم یا احزاب است. این کلمه در فرهنگ امروز ایران بیشتر یادآور دستههای سنتی و هیئتهای عزاداری (بهویژه در مراسم محرم) است. از نظر دستور زبان فارسی، این واژه یک «غلط مصطلح» است؛ زیرا کلمهٔ فارسی «دسته» با نشانهٔ جمع عربی «ات» ترکیب شده است، در حالی که در زبان معیار باید از «دستهها» استفاده شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت دَ سَ جات (dastejāt) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، کلمه «دستجات» دارای ۶ حرف است و به عنوان معادل گروهها یا احزاب به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم دستجات از این واژگان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و صحیح فارسی برای این واژه، «دستهها»، «گروهها» و «بخشها» هستند که استفاده از آنها در متون رسمی و فصیح به جای واژهٔ دستجات توصیه میشود.
نماد چیست
این کلمه امروزه در فرهنگ اجتماعی و مذهبی ایران، به طور ویژه یادآور و نماد دستههای عزاداری مذهبی، تشکلهای سنتی و احزاب و گروههای مردمی است.
جمعبندی و توضیح کامل دستجات
واژه «دستجات» در زبان فارسی به معنای گروهها، بخشها، صنوف و احزاب به کار میرود. این کلمه در طول زمان تغییر کارکرد داده و امروزه در فرهنگ ایرانی، بیش از هر چیز ذهن را به سمت دستههای مذهبی و هیئتهای عزاداری سنتی در ایام محرم سوق میدهد و نمادی از تکثر و تجمعهای اینچنینی است.
از منظر ساختار زبانی و دستور زبان فارسی، واژه دستجات یک غلط مشهور یا غلط مصطلح به شمار میرود. ریشه این واژه کلمه اصیل و فارسی «دسته» است که به اشتباه با علامت جمع عربی «ات» ترکیب شده است. اساتید و منتقدان ادبی توصیه میکنند که در نگارش متون رسمی، فصیح و معیارهای دانشگاهی، به جای این واژه از برگردان و شکل صحیح آن یعنی «دستهها» استفاده شود.
در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید نیز به همین ریشه و معنا اشاره شده و کلماتی مانند گروهها، فرقهها و احزاب به عنوان مترادفهای آن ذکر شدهاند. این کلمه اصالت قرآنی ندارد و کاملاً برآمده از ترکیبهای زبانی رایج در شبهقاره و ایرانِ دورههای پس از اسلام است.