یعنی چه
«پس بگیرند» شکل جمع سومشخص غایب (آنها) از فعل مضارع التزامی یا مضارع اخباری (بدون «می») برای فعل مرکب «پس گرفتن» است. این واژه به معنای بازستاندن مال، شیء یا حقی است که قبلاً به دیگری واگذار شده است. همچنین در مفهوم انتزاعی، به معنای انکار، واگردانی یا حاشا کردن یک سخن، ادعا یا وعده نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این فعل مرکب به صورت [پَس / بِ / گی / رَند] است که در آن واژهٔ «پس» با فتحهٔ پ، و بخش دوم با کسرهٔ ب و فتحهٔ ر خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این واژه دقیقاً یک پاسخ ۸ حرفی است. بسته به طراح جدول، ممکن است به عنوان رمز یا معادل عباراتی چون «بازپس بگیرند» یا «استرداد کنند» استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن، عبارات فوق به خوبی مفهوم بازپسگیری توسط یک گروه (آنها) را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی، افعال مشتق از ریشههای «ردد» و «عود» در صیغه جمع مذکر غایب، دقیقاً معادل مفهوم استرداد و باز پس گرفتن در فارسی هستند. برای نمونه، این مفهوم در آیه ۷۳ سوره مبارکه حج با عبارت «لَا يَسْتَنْقِذُوهُ» (نمیتوانند آن را پس بگیرند) تصویر شده است.
نماد چیست
«پس بگیرند» یک فعل مرکب برای بیان یک اقدام، حالت یا خواسته است. به همین دلیل، نماد باستانی، مادی یا اسطورهای خاصی در فرهنگها برای آن ثبت نشده است و صرفاً بر مفهوم بازگشت به وضعیت مالکیت قبلی دلالت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل پس بگیرند
واژهٔ «پس بگیرند» یک فعل مرکب اصیل فارسی است که از دو بخش «پس» (ریشه در زبان پهلوی pas به معنی عقب یا بعد) و «بگیرند» (از فعل گرفتن و ریشه پهلوی garftan) تشکیل شده است. این فعل به لحاظ دستور زبان، صیغهٔ جمع سومشخص غایب در وجه مضارع است و انجام کاری را توسط یک گروه در زمان حال یا آینده نشان میدهد.
این عبارت در گفتگوهای روزمره و متون رسمی کاربرد فراوانی دارد؛ چه زمانی که صحبت از بازپسگیری یک شیء مادی مانند مال یا امانت در میان باشد و چه هنگامی که به مفاهیم انتزاعی مثل پس گرفتن حرف، قول یا بیعت اشاره شود. متضادهای مستقیم آن در زبان فارسی افعالی نظیر «پس بدهند»، «ببخشند» و «اعطا کنند» هستند.
در ساختار مسابقات و جدول کلمات نیز این واژه به عنوان یک کلمهٔ ۸ حرفی شناخته میشود که با مترادفهایی مثل «بازستانند» یا «استرداد کنند» همپوشانی دارد. مفهوم عینی این فعل حتی در متون کهن و دینی نیز به چشم میخورد که نشاندهنده اهمیت این کنش انسانی در روابط اجتماعی و حقوقی است.