یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح واحد و شناختهشده در زبان فارسی یا فقه نیست. از ترکیب دو واژه «ثَمَن» (بها) و «قَلْب» (دل یا دگرگونی/تقلبی) ساخته شده و میتواند به معنی تحتاللفظی «بهای دل» یا معنای فرضی حقوقیِ «بهای پول و سکه تقلبی» باشد.
تلفظ
تلفظ واژه اول به صورت فتح ث و م (ثَمَن) و واژه دوم به صورت فتح قاف و سکون لام (قَلْب) است.
در جدول
پاسخ جدول برای این ترکیب ۶ حرف دارد و کلمات کلیدی مرتبط با آن بها، قیمت و سکه تقلبی هستند.
به عربی
این ترکیب از دو واژه کاملاً عربی تشکیل شده است که در زبان مبدأ نیز به صورت ترکیب اضافی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی اجزای این ترکیب شامل «بها» یا «قیمت» برای ثمن، و «دل»، «روان» یا «سکه ناخالص» برای قلب است.
در قرآن
عبارت واژگانی «ثمن قلب» در هیچ جای قرآن وجود ندارد. با این حال، کلمه ثمن در آیاتی مانند «ثَمَناً قَلِیلاً» و کلمه قلب در آیاتی نظیر «بِقَلْبٍ سَلِیمٍ» به صورت مجزا به کار رفتهاند.
نماد چیست
برای کل ترکیب «ثمن قلب» نماد مشخصی تعریف نشده است. در صورت تفکیک، واژه قلب نماد جهانی عاطفه، احساسات و عشق (♥) تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ثمن قلب
عبارت «ثمن قلب» یک اصطلاح ادغامشده، واحد و رسمی در واژهنامههای فارسی، متون فقهی یا کتابهای حقوقی به شمار نمیرود. این عبارت در واقع از کنار هم قرار گرفتن دو کلمه مجزای عربی یعنی «ثمن» به معنای قیمت و «قلب» به معنای دل یا دگرگونشده تشکیل شده است. معنای تحتاللفظی آن در زبان فارسی «بهای دل» خواهد بود.
از سوی دیگر، در اصطلاحات فقهی و جزایی قدیم، واژه «قلب» به معنی مسکوکات و سکههای تقلبی (ضرب سکه قلب) نیز به کار میرفته است. با اتکا به این ریشه، میتوان برای این ترکیب یک مفهوم فرضی فقهی-حقوقی به صورت «بهای پول یا سکه تقلبی» در نظر گرفت، هرچند که خود ترکیب کاربرد مستقلی ندارد.
در نهایت، این عبارت در متون دینی و قرآن کریم نیز به صورت یکجا و ترکیبی استفاده نشده و تنها اجزای سازنده آن به طور جداگانه بارها در آیات مختلف با معانی متفاوتی مانند بهای اندک یا قلب سلیم و پاک آمدهاند.