معنی
واژه کرار صفت مشبهه یا صیغه مبالغه است که به فردی شجاع و دلاور دلالت دارد که در میدان نبرد بارها و پیاپی به دشمن حمله میکند و هرگز پشت به جنگ نکرده و فرار نمیکند.
یعنی چه
این واژه به عنوان نماد شجاعت بیباکانه و پایمردی شناخته میشود و در فرهنگ اسلامی به دلیل عبارت معروف پیامبر (ص) در وصف امام علی (ع) در جنگ خیبر («کرار غیر فرار»)، جایگاه ویژهای دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتح کاف و تشدید و فتح راء (کَرّار) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «حملهکننده بیگریز»، «لقب امام اول شیعیان» یا «پیاپی هجومبرنده» میآید و پاسخ آن ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم کرار از عباراتی استفاده میشود که بر تکرار حمله و هجوم مداوم تاکید دارند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ماده «ک-ر-ر» است که به معنای کثرت هجوم و رجوع به میدان نبرد بدون عقبنشینی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل واژگانی چون دلاور بیباک، حملهور پیاپی و مکررکننده حمله است که مفهوم شجاعت مفرط را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل کرار
واژه کرار یک صفت مبالغهآمیز با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و مفهوم شجاعت، ایستادگی و هجومهای پیاپی به دشمن بدون تسلیم یا فرار را افاده میکند. این کلمه در طول تاریخ اسلام به عنوان یکی از برجستهترین القاب حضرت علی (ع) شناخته شده و نمادی از وفاداری و پایمردی مطلق در میدان نبرد است.
در کاربرد روزمره زبان فارسی، مشتقات این واژه مانند «کراراً» به عنوان قید به معنی «بارها و به دفعات» در متون رسمی و حقوقی کاربرد زیادی دارد، در حالی که خود واژه کرار بیشتر بار معنایی حماسی، مذهبی و تاریخی خود را حفظ کرده است.